نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه درخصوص نحوه محاسبه سنوات خدمت قابل قبول بازنشستگی جانبازان
جزئیات نظریه
شماره نظریه : ۷/۱۴۰۵/۲۶۷
شماره پرونده : ۱۴۰۵-۵۸-267ع
تاریخ نظریه : ۱۴۰۵/۰۶/۱۴
استعلام
۱- مدت خدمت (نظام وظیفه – سربازی) در جبهه جانبازان معزز جزو سنوات خدمت قابل قبول بازنشستگی ایشان محسوب میشود یا خیر؟
۲- با عنایت به اینکه بر ا ساس ماده ۱۲ قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان انقلاب اسلامی مصوب ۱۳۷۴ با اصلاحات بعدی و ماده ۵ آییننامه اجرایی ماده ۱۲ قانون تسخیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان مصوب ۱۳۷۸ با اصلاحات بعدی جانبازان معززی در مدت مأموریت آموزشی از کلیه حقوق و مزایای مربوط بهرهمند (حقوق و مزایای مستمر و کلیه فوقالعادهها به استثنای فوقالعاده اضافهکار، کارانه، سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و فوقالعاده جذب مدیران و مشاغل تخصصی و پاداش پایان سال و کمکهای نقدی و غیر نقدی با رعایت ضوابط و مقررات) بهرهمند و بیمهپردازی الزامی برای بازنشستگی مدت مأموریت آموزشی نیز به نسبت حقوق و مزایای فوق پرداخت میشود، آیا مدت مأموریت آموزشی جانباز محترم جزو سنوات خدمت قابل قبول بازنشستگی ایشان محسوب میشود یا خیر؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
۱
نخست
به موجب ماده ۲۷ قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران مصوب ۱۳۸۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی: مدت خدمت داوطلبانه جانبازان، رزمندگان، آزادگان و شهدا در جبهه قبل از استخدام و اشتغال در صورت تمایل جزء سنوات قابل قبول از لحاظ بیمه و بازنشستگی به مأخذ مشاغل سخت و زیانآور (یک به یک و نیم) محسوب میگردد.
دوم
وفق بند ۳ آییننامه اجرایی نحوه تعیین فوقالعاده ایثارگری، نشانها و خدمات اداری در مناطق جنگزده (موضوع بند ۲ ماده ۶۸ قانون مدیریت خدمات کشوری) ستاد کل نیروهای مسلح که به تأیید مقام معظم رهبری نیز رسیده است «سه چهارم مدت خدمت کارکنان پایور و وظیفه که توسط ارتش جمهوری اسلامی ایران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، کمیته، شهربانی و ژاندارمری (نیروی انتظامی)، وزارت سپاه و وزارت دفاع و جهاد سازندگی سابق به جبهه و مناطق عملیاتی دوران دفاع مقدس اعزام شدهاند، خدمت داوطلبانه تلقی میگردد».
سوم
وفق دادنامه شماره ۲۳۹۷ مورخ ۱۴/۸/۱۳۹۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، بند ۳ آییننامه اجرایی یادشده، به جهت اخذ تأییدیه خاص از فرماندهی معظم کل قوا صرفاً در سطح نیروهای مسلح قابلیت اجرا دارد و قابل تسری به دیگر دستگاههای اجرایی نیست؛ اما با اعمال ماده ۹۱ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی نسبت به دادنامه یادشده، هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره ۲۵۷ مورخ ۱۶/۱۲/۱۳۸۷، دادنامه صدرالذکر را که مفاد بند ۳ آییننامه پیشگفته را شامل سربازان وظیفهای که متعاقباً در دستگاههای اجرایی خارج از نیروهای مسلح اشتغال پیدا کردهاند ندانسته، واجد ایراد و اشتباه دانسته و آن را لغو کرده است.
شایسته ذکر است حکم مقر در بند «ز» ماده ۲۸ قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳ مبنی بر محاسبه مدت خدمت وظیفه عمومی بیمهشدگان سازمان تأمین اجتماعی موضوع تبصره یک ماده ۱۴ قانون کار مصوب ۱۳۶۹ و همچنین مشترکان دیگر صندوقها در سوابق بیمهای آنها به ترتیب مقرر در این بند، از مدت خدمت وظیفه این افراد در جبههها منصرف است و در فرض سؤال حاضر قابل استناد نمیباشد.
با توجه به مستندات پیشگفته، سهچهارم مدت خدمت وظیفه جانبازان در جبهه، خدمت داوطلبانه محسوب و از حیث سنوات قابل قبول برای بازنشستگی، مشمول حکم مقرر در ماده ۲۷ قانون جامع خدمترسانی به ایثارگران مصوب ۱۳۸۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی میباشد.
2
با عنایت به تصریح ماده ۱۲ قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان انقلاب اسلامی مصوب ۱۳۷۴ با اصلاحات و الحاقات بعدی در لزوم برخورداری کارمند جانباز از تمامی حقوق و مزایای استخدامی مربوط در زمان مأموریت آموزشی و با لحاظ اینکه مأموریت آموزشی کارمند جانباز موجب قطع رابطه استخدامی وی با دستگاه متبوع نشده و به منزله حالت اشتغال تلقی میشود و پرداخت حق بیمه در زمان مدت مأموریت آموزشی نیز استمرار دارد؛ بنابراین مدت مأموریت مزبور جزو سنوات خدمت قابل قبول بازنشستگی وی محسوب میشود.
