ماده ۲۱۹ قانون مدنی
ماده ۲۱۹ قانون مدنی
ماده ۲۱۹- عقودی که بر طبق قانون واقع شده باشد بین متعاملین و قائممقام آنها لازمالاتباع است مگر اینکه به رضای طرفین اقاله یا به علت قانونی فسخ شود.
پانوشت:
۱: رأی وحدت رویه شماره ۸۱۰ ـ ۱۴۰۰/۳/۴ هیأت عمومی دیوان عالی کشور: «مستفاد از مواد ۲۱۹، ۲۲۰، ۲۲۴، ۲۲۵، و ۴۵۴ قانون مدنی، چنانچه در ضمن عقد بیع، شرط شود در صورت عدم پرداخت اقساط ثمن در مواعد تعیین شده، فروشنده حق فسخ و استرداد مبیع را دارد، با تحقق شرط و اعمال حق فسخ ولو اینکه خریدار بدون در نظر گرفتن حق فسخ، مبیع را به شخص دیگری فروخته باشد، مبیع باید به بایع مسترد شود و عدم اطلاع خریدار بعدی از شرط مذکور با توجه به درج آن در متن قرارداد، به اقتضای رفتار متعارف اشخاص و حق تقدم مالک، موجب بیاثر شدن شرط و زوال حق مالک اولیه نسبت به عین مال نخواهد بود.»
جهت خرید آنلاین کتاب «قانون مدنی» با آخرین اصلاحات و الحاقات به همراه آرای وحدت رویه کلیک کنید
سایر مطالب:
- ماده ۱ قانون مدنی
- ماده ۱۱۰۷ قانون مدنی
- ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی
- ماده ۱۲۵۷ قانون مدنی
- ماده ۱۹۷ قانون مدنی
- ماده ۳۴۸ قانون مدنی
- ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی
- ماده ۳۱۴ قانون مدنی
- ماده ۱۹۰ قانون مدنی
- ماده ۲۱۹ قانون مدنی
