قانون راجع به تربیت پزشک برای بخشها و شهرستانها
مصوب ۱۳۳۸/۰۴/۰۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی
قانون راجع به تربیت پزشک برای بخشها و شهرستانها
مصوب ۱۳۳۸/۰۴/۰۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده ۱- به منظور کمک به تأمین پزشکان مورد احتیاج شهرستانها و بخشها و دهات تابعه آنها هر یک از دانشکدههای پزشکی تهران و شهرستانها مکلف هستند که از تاریخ تصویب این قانون همهساله حداقل بیست درصد عده داوطلبانی را که از طریق مسابقه انتخاب میکنند از میان فارغالتحصیلهای بومی شهرستانها و نقاط تابعه آنها از طریق مسابقهای که در دانشکدههای پزشکی مربوطه انجام میگیرد و آئیننامه آن از طرف وزارت فرهنگ اعلام خواهد شد انتخاب نمایند. این دانشجویان باید تعهد نمایند که پس از پایان تحصیل لااقل برابر سالهای تحصیل پزشکی در شهرستانها و بخشها و دهات ناحیهای که از آن انتخاب شدهاند به شغل پزشکی مشغول شوند تنظیم مقررات مسابقه به عهده وزارتین فرهنگ و بهداری بوده و تعیین سؤالات مسابقه از طرف دانشکده پزشکی مربوطه تهیه میگردد. تقسیم این عده بین شهرستانها و بخشها و دهات با توجه باحتیاجات هر منطقه به عهده بهداری استان میباشد.
ماده ۲- وزارتخانهها و مؤسسات عمومی اعم از دولتی یا ملی و شهرداریها که به خدمت پزشکی در شهرستانها احتیاج دارند میتوانند در درجه اول به داوطلبانی که طبق ماده یک انتخاب میشوند یا در صورت احتیاج به عده اضافی دیگر از دانشجویان دانشکدههای پزشکی کمک هزینه تحصیلی پرداخت نمایند و آنان را متعهد سازند که پس از پایان تحصیل پزشکی در خدمت آن وزارتخانه یا مؤسسه درآیند. این قبیل دانشجویان باید پس از خاتمه تحصیل برابر مدتی که کمک هزینه دریافت نمودهاند در هر نقطه که آن وزارتخانه یا مؤسسه تعیین میکند خدمت نمایند دانشجویانی که از کمک هزینه وزارت بهداری استفاده نمودهاند موظفند سه سال اول خدمت خود را در بخشها و بقیه آن را در شهرستانهایی که وزارت بهداری معین میکند انجام وظیفه نمایند.
تبصره ۱- میزان و شرایط پرداخت کمک هزینه را وزارت بهداری تعیین خواهد نمود.
ماده ۳- وزارت فرهنگ بهفارغالتحصیلان مشمول مواد یک و دو پروانه موقت برای طبابت و یا خدمت پزشکی در محل یا حوزه معینی که از آن انتخاب شدهاند میدهد و پروانه دائم بهاین عده موقعی داده خواهد شد که تمام تعهدات خود را انجام داده باشند.
ماده ۴- از تاریخ تصویب اینقانون فارغالتحصیلان دانشکدههای پزشکی کشور موظفند دو سال اول اشتغال به طبابت را در نقاطی غیر از شهرهایی که دارای دانشکده پزشکی میباشند انجام دهند.
تبصره- فارغالتحصیلانی که در مسابقههای دانشکدههای پزشکی شرکت کرده و موفق میشوند مشمول این ماده نمیباشند.
ماده ۵- دانشجویانی که کمک هزینه دریافت نمودهاند هرگاه پس از خاتمه دوره تحصیلی از انجام تمام یا قسمتی از تعهدات خود استنکاف نمایند بایستی سه برابر کمک هزینهای را که دریافت نمودهاند یا به نسبت مدتی که انجام تعهد نکردهاند یکجا به وزارتخانه یا مؤسسه مربوط نقداً پرداخت نمایند و در غیر اینصورت حق دریافت پروانه طبابت را نخواهند داشت.
ماده ۶- از تاریخ تصویب این قانون در صورتی که در مراکز استانهایی که دارای دانشکده پزشکی هستند احتیاجی به ادامه کار آموزشگاههای عالی بهداری نباشد وزارتین فرهنگ و بهداری میتوانند از پذیرفتن داوطلب جدید خودداری نموده و بجای آن در نقاطی که لازم بدانند اقدام به تأسیس آموزشگاههای مذکور مینمایند. ولی در هر صورت دانشجویانی که در این آموزشگاهها مشغول تحصیل هستند تحصیلات خود را با شرایط سابق ادامه خواهند داد.
تبصره- فارغالتحصیلان آموزشگاههای عالی بهداری کنونی درصورتی که معدل نمرات چهار سال آنها از چهارده کمتر نباشد و از عهده امتحانات مواد اساسی سالهای اول و دوم و سوم دانشکده پزشکی مربوط برآیند میتوانند در سال چهارم آن دانشکده ادامه تحصیل بدهند و تعهدات خود را پس از خاتمه تحصیلات پزشکی انجام بدهند.
ماده ۷- وزارتین فرهنگ و بهداری مأمور اجرای این قانون میباشند.
قانون فوق که مشتمل بر هفت ماده و سه تبصره است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه یکشنبه ششم تیرماه یک هزار و سیصد و سی و هشت بهتصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی – رضا حکمت
قانون بالا در جلسه ۱۳۳۸/۳/۲۹ به تصویب مجلس سنا رسیده است.
تازههای قوانین:
قانون راجع به تربیت پزشک برای بخشها و شهرستانها
لایحه قانونی اصلاح قانون خدمتگذاری پزشکان مصوب هفتم مرداد ماه ۱۳۱۸ و قانون اصلاح قانون استخدام پزشکان مصوب ۲۹ اردیبهشت ماه ۱۳۲۸
قانون خدمت نظام وظیفه عمومی
تصویبنامه در خصوص تعیین ضریب حقوق در سال ۱۴۰۵
قانون معاملات زمین
قانون راجع به جلوگیری از قاچاق اجناس ممنوعالورود [منسوخ]
قانون راجع به جلوگیری از احتکار
