منتظری: اکثر آراء صادره در دعاوی خانواده با نظر اکثریت مطلق قضات هیات عمومی دیوان عالی کشور رد می شود

با اعتقاد به اینکه قانون ما کامل ،جامع و بدون کاستی و نقص هست و حتی اعتقاد داریم به اینکه مقدس هست چون کاملا برگرفته است از قرآنی که به حق و انصاف کاملترین کتاب که کلام خداست و از خودش(خدا)که بزرگترین بزرگترهاست حرف زده. از فرشتگان مقرب خدا(میکاییل،جبراییل،اسرافیل و دیگر فرشتگان) گفته،از روح،جهاد،شهادت حرف زده حتی در مورد کمترین و بی ارزشترین( موی زائد بدن )هم حرف زده و در موردش دستور داده.پس قانون مشکلی ندارد .قوه قضاییه و قضات هم بر اساس ماده قانونی حکم میدم(حتی شماره ماده قانونی را هم در حکم مینویسند) .پس مشکل کجاست؟به نظر من با اندک بضاعت و بیسوادی مشکل از تفسیر ما از قانون است مثلاً محکومیت های مالی و کیفری عقد نکاح و عقد بیع تقریبا مثل هم هستند.در حالی که عوامل و شرایطی که باعث عقد نکاح میشه،شیدایی،دیوانگی،محجوری،عشق و محبت هست و دقیق برعکس عقد بیع که دیوانگی،محجوریت باطل کننده قرارداد بیع هستند و عقلانیت حکم می‌کنه.در بیع دنبال منفعت مادی هستیم در نکاح دنبال شریک و همدم هستیم.در بیع بعد از عمل به شروط و تعهدات ،بعد از انتقال مالکیت ، روابط طرفین تمام میشه و مواردی تا آخر عمر همو نمی‌بینیم ولی در نکاح تعهدات و شرایط با گذر زمان(تولد،هزینه و آینده فرزندان و . . .)به روز میشه.در نکاح قصد فقط وصال یار هست و قدرت تصرف و قدرت تسلیم مثلاً تعداد۱۰۰۰سکه بابت مهریه(در مقابل ثمن)اصلا مهم نیست و معلوم هست که مهم نیست چون پولش نیست حالا اگه پولشهم باشه ،کجا۱۰۰۰سکه داره. در اون موقع و با اون شرایط۱۰۰۰سکه که هیچ حتی بابت خال ابروی طرف مقابل سمرقند و بخارا رو می بخشند ولی در بیع حرف ۱۰۰۰سکه بزنی و بگی الان جور میکنم یارو از پای قولنامه بلند میشه می‌ره و میگه یارو دیوانی،آیا در بیع کسی رو هم دیدید که بنویسه مثلا۵۰ سکه هم اضافه کن بخاطر چال گونه فروشنده .بهت می‌خندن.ولی با این همه تفاوت بین عقد نکاح و عقد بیع، دارای محکومیت های کیفری و مالی یکسانی هستند.در مورد طلاق :مذمت های زیادی از خدا،قرآن ،معصومین و قانون در مورد طلاق گفته شده و سفارش ها شده و تلاش شده و آیه ها آمده که طلاق بد هست و عاقبتی خوبی برای طرفین نداره و سفارش به سازش شده و در قانون بخاطر اینکه احتمال سازش را بالا ببرند تلفنی و حضوری سعی و توصیه به سازش میکنم،نشد میگن برو شورای حل اختلاف،نشد برو دادگاه،نشد،دادگاه میده به مشاوره،نشد دوباره دو نفر معتمد محل و در همه موارد هر دو طرف با هم حضور دارن و در آخر بعد از چند سال حضور هر دو با هم،مشاور،معتمد اگه نشد حکم به طلاق باز هم دو نفر شاهد که همه این موارد در قرآن سفارش شده و در آخر استناد به آیه قرآن که میگه اگه سازش نکردن از هم جدا بشن و خداوند به هر دوی آنها روزی میده.همه این برو بیت‌ها و دردسرها بخاطر اینه که اگه کسی از روی ناراحتی،عصبانیت،تصمیم آنی،یا با شروط جدید،ریش سفیدی یا بخاطر بچه ها برگردن به سازش ولی متاسفانه تفسیر شخصی در بعضی اندک از وکلا(وکلای با وجدان خیلی خیلی زیاد داریم)با توجه به اینکه که هر زوجی مسائل روحی روانی،شخصیتی،جایگاه اجتماعی،شغل،مالی،خانواده،فامیل،جغرافیا،اعتقادات،نگرش،فرزندو برخورد طرفین با هم ،دعوا دارن یا نهایت احترام به هم،اعتقادات خاص خود را دارند و هیچ زوجی مثل هم نیستند.حالا برای این همه فقط و فقط یک نسخه دارن.برای هر مرحله که سفارش قرآن و تاکید قانون هست با عقل و درایت و فکر خودش و به زبان موکلش از روی لایحه قبلی با شماره ماده های یکسان و فقط تغییر نام ،خواهان و خوانده کپی میگیره و سیستمی ارسال میکنه و متن« قبول نداریم، سازش نمی‌کنیم» به :شورای حل اختلاف ،دادگاه،مشاوره،معتمدین و در آخر با توجه به تخصص و تبحر قانونی ،طرز فکر و نگرش اجتماعی وکیل و با انگ سنتی بودن وجو دادن و القائ روشنفکری به طرفین درگیر، باعث صدور حکم طلاق میشه که خواست وکیل هست.سوال:کسی که چند سال عمرش رو گذاشته،جونیش رو گذاشته تحمل کرده،بچه داره،سختی کشیده برای راحتی خونواده و از خودش گذشت و فداکاری کرده،رنج کشیده تا همین جمع رو تا حالا نگه داشته, آیا خواسته اصلاح بخاطر فرزندان،خودش و بهتر شدن زندگیش داره یا طلاق و راحت کردن خودش و تباه کردن همه چیز؟باز هم اقرار میکنم که این برداشت و نظر من هست و اعلام میکنم که چیزی هم نمی‌دونم.باز هم بگم وکلای با شرف خیلی زیادی داریم و در هر صنف و رسته ای و در هر نوع جامعه ای همه نوع افراد هستند