قانون استخدام ارتش جمهوری اسلامی ایران [قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران]

مصوب ۱۳۳۶/۴/۳۰ مجلس شورای ملی

قانون استخدام ارتش جمهوری اسلامی ایران [قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران] (اصلاحی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)

مصوب ۱۳۳۶/۴/۳۰ مجلس شورای ملی

فصل یکم: شرایط عمومی استخدام و طبقه‌بندی افسران و کارمندان

ماده ۱- کسانی که مطابق شرایط و مقررات این قانون مشغول خدمت بشوند افسران و کارمندان نیروهای مسلح شاهنشاهی نامیده می‌شود.

ماده ۲ (منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)- شرایط ورود به خدمت به شرح‌ زیر است:

۱- تابعیت ایران.

۲- حداقل سن‌ ۱۸ سال تمام.

۳- در به ورود به خدمت حداقل تحصیلات برای کسانی که داوطلب خدمت افسری می‌شوند دارا بودن گواهینامه رسمی دوره کامل متوسطه و برای‌ کسانی که جهت کادر درجه‌داری استخدام می‌شوند حداقل گواهینامه پایان دوره ابتدائی خواهد بود.

۴- عدم محکومیت به جنایت و جنحه‌هائی که به موجب قوانین جزایی مستلزم محرومیت از خدمت دولت می‌گردد.

۵- صحت‌ مزاج و توانائی‌ برای انجام کاری که‌ به منظور آن استخدام می‌شوند و معروف نبودن به فساد عقیده و اخلاق

۶- توفیق در امتحانات ورود به خدمت مورد نظر طبق آیین‌نامه‌ مربوطه.

تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۲/۰۹/۰۵)- از تاریخ اول مهر ماه ۱۳۵۰ پذیرش داوطلبان در مراکز آموزشی بدون رعایت شرط سنی مذکور در این ماده مجاز است لیکن انتخاب داوطلبان باید به ترتیبی انجام شود که پس از خاتمه تحصیل و هنگام نیل به درجه حداقل دارای ۱۸ سال تمام باشند.

تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۵۵/۰۳/۱۹)- حداقل سن برای داوطلبان ورود به مراکز آموزش تخصصی فنی با داشتن گواهینامه سوم متوسطه یا دوره ابتدائی پانزده سال تمام و برای دواطلبان ورود به مراکز آموزش موزیک و ارکسترهای نظامی با داشتن گواهینامه سوم متوسطه یا دوره راهنمائی ۱۳ سال تمام می‌باشد و اینگونه داوطلبان پس از خاتمه تحصیل و هنگام نیل به درجه مشمول محدودیت سنی مندرج در تبصره ۱ این ماده نخواهند بود.

‌ماده ۳- افسران و کارمندان نیروهای مسلح شاهنشاهی به شرح زیر می‌باشند.

‌الف- نظامیان

ب- همردیفان و غیرنظامیان

‌ماده ۴- نظامیان به دو طبقه تقسیم می‌گردند.

‌الف- افسران

ب- درجه‌داران و افراد

‌ماده ۵- همردیفان و غیرنظامیان

‌الف- همردیفان کارمندانی هستند که با حقوقی معادل حقوق افسران و درجه‌داران یا افراد استخدام شده و از لحاظ مقررات استخدامی تابع قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی می‌باشند.

ب- غیرنظامیان کارمندانی هستند که مطابق قوانین استخدام کشوری و یا مقررات اختصاصی استخدامی مربوطه در نیروهای مسلح شاهنشاهی انجام وظیفه می‌کنند.

تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۵۰/۰۴/۰۲)- مقررات اختصاصی استخدامی مربوط به کارمندان غیر نظامی ارتش شاهنشاهی از طرف وزارت جنگ تهیه و با تائید سازمان امور اداری و‌ استخدامی کشور به تصویب هیئت وزیران خواهد رسید.

تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۵۰/۰۴/۰۲)- کارمندان مندرج در بند «الف» و «ب» مادامی که در نیروهای مسلح شاهنشاهی مشغول انجام وظیفه هستند از لحاظ مقررات کیفری و انضباطی تابع قوانین و آیین‌نامه‌های ارتشی می‌باشند.

‌ماده ۶- هر نوع تغییری که در وضع استخدام قراردادهای سایر وزارتخانه‌ها طبق قانون استخدام کشوری معمول و اجراء گردد همان مقررات درباره قراردادهای فعلی ارتش به موقع اجرا گذارده خواهد شد.

‌ماده ۷- نیل به مقام افسری در نیروهای مسلح شاهنشاهی مطلقا موکول به طی دوره دانشکده یا آموزشگاه افسری رسته مربوطه در داخله یا خارجه می‌باشد که حداقل دوره دانشکده دو سال و آموزشگاه یک سال خواهد بود.

تبصره (الحاقی ۱۳۵۵/۰۳/۳۱)- در صورتی که مدت دوره آموزشگاه افسری مانند آموزشگاه افسری هوانیروز (‌هواپیمایی نیروی زمینی) بیش از یک سال باشد، دانشجویان در‌ مدت آموزش مازاد بر یک سال از حقوق ماهانه معادل حقوق درجه ستوان سومی استفاده خواهند نمود و مدت آموزش مازاد بر یک سال آنان نیز (‌بدون‌ احتساب مدت مردودیت و تجدیدی) پس از نیل به درجه ستوان سومی از لحاظ ترفیع جزء قدمت خدمت در درجه آنان محسوب خواهد گردید. این‌ تبصره از تاریخ ۲۵۳۴/۱/۱ قابل اجرا می‌باشد.

ماده ۸ (اصلاحی ۱۳۴۷/۱۰/۱۷)- نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران به مجموعه ارتش شاهنشاهی – ژاندارمری کل کشور و شهربانی کل کشور اطلاق می‌شود.

نیروهای سه‌گانه ارتش شاهنشاهی ایران (‌زمینی – هوایی – دریائی) و ژاندارمری کل کشور و شهربانی کل کشور به تناسب احتیاجی که دارند از‌ رسته‌های مختلف تشکیل گردیده و تعیین رسته افسران و درجه‌داران و افراد و طرز تغییر آن‌ها طبق آیین‌نامه‌هائی خواهد بود که به وسیله وزارت جنگ(‌در مورد ارتش شاهنشاهی) و وزارتین جنگ و کشور (‌در مورد ژاندارمری کل کشور و شهربانی کل کشور) تنظیم و به تصویب کمیسیون‌های نظام مجلسین در مورد ارتش شاهنشاهی و کمیسیون‌های نظام و کشور مجلسین در مورد ژاندارمری و شهربانی کل کشور خواهد رسید.

‌ماده ۹ (اصلاحی ۱۳۴۵/۰۹/۱۳)- استخدام کارمند به عنوان همردیف اعم از افسر و درجه‌دار و افراد ممنوع است.

فصل دوم: وضع خدمتی افسران و کارمندان

ماده ۱۰- حاضر به خدمت: وضع افسر و کارمندی است که در مشاغل سازمانی مشغول انجام وظیفه می‌باشد.

‌ماده ۱۱ (منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)- منتسب: وضع افسر و کارمندی است که مشمول یکی از مواد زیر باشد:

‌الف- موقتا به مشاغل مخصوصی گمارده شده که در سازمان نیروهای مسلح شاهنشاهی برای آن مشاغل محل بخصوصی پیش‌بینی نشده است.

ب- در یکی از مدارس داخله یا خارجه مشغول تحصیل باشد.

ج- بواسطه حذف یا انحلال محل سازمانی موقتاً بدون شغل شود.

‌د- افسران و کارمندانی که معالجه بیماری آن‌ها بیش از ۴ ماه ادامه پیدا کند تا یک سال.

ه- افسران و کارمندان که اسیر می‌شوند در تمام مدتی که در اسارت هستند و در صورتی که از اسارت خارج شوند حداکثر تا شش ماه که باید به آنان شغل ارجاع شود در حال انتساب باقی خواهند بود.

‌و- بنا به تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه مامور خدمت در سایر وزارتخانه‌ها یا بنگاه‌های ملی یا دولتی شوند.

‌تبصره (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- افسران و کارمندانی که تحت پیگرد واقع و به علت صدور کیفر خواست جنائی بدون کار می‌شوند اگر طبق رای قطعی دادگاه صالح برائت حاصل نمایند مدت بدون کاری مزبور به انتساب تبدیل خواهد شد همچنین در صورتی که بزه انتسابی طبق رای قطعی دادگاه از درجه جنحه تشخیص داده شود مدت بدون کاری از فاصله صدور کیفر خواست تا زمان صدور حکم دادگاه به انتساب تبدیل خواهد شد.

ماده ۱۲- منتظر خدمت. وضع افسر و کارمندی است که به علت خطا یا قصور مکرر و یا مسامحه طبق مقررات مواد ۱۱۶ و ۱۱۷ موقتاً از کار برکنار‌ شود.

ماده ۱۳ (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- بدون کار وضع افسر و یا کارمندی‌ست که به علل زیر موقتاً از کار برکنار گردد:

بند ۱ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۲/۲۸)- در صورت صدور کیفر خواست به اتهام ارتکاب جنایت عمدی از تاریخ اعلام دادسرا به قسمت مربوط به متهم اعم از اینکه کیفر خواست از‌ دادسرای عمومی و یا دادسرای اختصاصی صادر شده باشد.

‌تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۲/۲۸)- هرگاه متهم به تعلیق یا بدون کاری خود اعتراض کند دادگاه صالح اعم از عمومی یا اختصاصی با رعایت تبصره ۳ ماده ۱۹ قانون مجازات‌ عمومی رسیدگی کرده حکم مقتضی صادر می‌نماید.

در صورت صدور حکم به رفع تعلیق یا بدون کاری از تاریخ صدور حکم متهم از بدون کاری یا تعلیق خارج خواهد گردید.

تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۶/۰۲/۲۸)- کلیه دادسراهای عمومی و اختصاصی مکلفند حسب مورد صدور کیفر خواست یا تصمیم دادگاه مبنی بر رفع تعلیق یا بدون کاری را به اداره دادرسی نیروهای مسلح شاهنشاهی و قسمت مربوط به متهم اعلام دارند.

۲ (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- در صورت محکومیت قطعی به حبس در مواردی که طبق قانون دادرسی و کیفر ارتش مستلزم اخراج نباشد برای تمام مدت حبس که مورد حکم واقع گردیده اعم از اینکه حبس مزبور قبل از قطعیت حکم باشد یا بعد از آن.

‌تبصره (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- محکومین به حبس با خدمت و همچنین محکومین به حبس عادی در مواردی که برابر مقررات ماده ۴۲۱ قانون دادرسی و کیفر ارتش زندان آنان به حبس با خدمت تبدیل گردد مشمول مقررات این بند نخواهند بود.

۳ (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- در صورتی که در اثر عدم پرداخت محکوم به یا بدهی منجر به صدور اجراییه زندانی گردد برای مدت حبس.

۴- در صورتی که تنبیه انتظار خدمت موثر واقع نشده و طبق مواد ۱۱۶ و ۱۱۷ این قانون بدون کار گردد.

ماده ۱۴- معلول: وضع افسر و کارمندی است که به علت قیود خدمتی دچار سانحه یا بیماری شده که معالجه ان بیشتر از یک سال تمام طول کشیده و طبق تشخیص کمیسیون عالی پزشکی نظامی قادر به انجام خدمت نباشد.

فصل سوم: برکناری افسران و کارمندان از خدمت

ماده ۱۵ (منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)- خدمت افسران و کارمندان ممکن است به یکی از طرق ذیل پایان یابد.

الف- بازنشستگی. وضع افسران و کارمندانی است که طبق مقررات فصل ششم این قانون بازنشسته شوند.

ب (اصلاحی ۱۳۴۶/۰۵/۲۵)- انتقال: وضع افسر و کارمندی است که در صورت تمایل آن پس از تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه بزرگ ارتشتاران به یکی از‌ وزارتخانه‌ها – موسسات دولتی و یا موسسات وابسته به دولت منتقل شوند.

‌تبصره ۱- این قبیل افسران و کارمندان اگر بخواهند معاودت نمایند در صورتی که به وجود آنان احتیاج باشد با درجه و قدمت خدمت درجه ای که در تاریخ انتقال دارا بوده‌اند به خدمت پذیرفته خواهند شد مشروط بر اینکه مدت انتقال آنان بیش از سه سال نباشد و در مدت خدمت در وزارتخانه‌ها و بنگاه‌های نامبرده منتظر خدمت یا معلق یا مستعفی یا اخراج نشده باشند.

تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)- انتقال افسران از ژاندارمری کل کشور چنانچه حائز شرایط زیر باشند به نیروهای مسلح شاهنشاهی امکان پذیر خواهد بود.

۱- تا درجه سرگردی (‌داخل) چنانچه دوره دانشکده افسری و دوره مقدماتی را طی نموده باشند.

۲- تا درجه سرهنگی (‌داخل) چنانچه دوره عالی رسته یا دوره دانشگاه جنگ را طی نموده باشند.

۳- امرائی که دوره دانشگاه جنگ را طی نموده باشند.

۴- افسران پزشک و فنی که دانشکده پزشکی یا فنی داخله یا خارجه را طی کرده باشند.

تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۵۰/۰۷/۲۱)- انتقال افسران و کارمندان ارتش شاهنشاهی به ژاندارمری کل کشور و شهربانی کل کشور بنابر نیازمندیهای سازمانی پس از تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه انجام می‌شود.

ج (اصلاحی ۱۳۵۲/۱۰/۱۷)- کسانی که به هزینه نیروهای مسلح شاهنشاهی تحصیل کرده‌اند در صورت پرداخت مبلغی معادل دو برابر هزینه مزبور و یا انجام خدمت پس از‌ خاتمه تحصیل معادل سه برابر مدت تحصیل ممکن است استعفا دهند. قبول استعفا در صورت اقتضای مصالح خدمتی به وسیله سازمان مربوط پیشنهاد و موکول به تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه خواهد بود.

ج- استعفاء- کسانی که نیروهای مسلح شاهنشاهی برای تحصیل آن‌ها هزینه‌ای پرداخت کرده باشد در صورت وجود یکی از شرایط زیر می‌توانند استعفا دهند.

۱- پرداخت دو برابر هزینه تحصیل.

۲- انجام خدمت پس از خاتمه تحصیل معادل سه برابر مدت تحصیل که در هر صورت از ده سال تجاوز نخواهد کرد. کسانی که ضمن خدمت به هزینه نیروهای مسلح شاهنشاهی دوره تخصصی را طی نموده‌اند باید دو برابر مدت تخصصی را خدمت کنند و در صورتی که مشمول قسمت اول این جزء نیز باشند باشند این مدت به خدمت مقرر در قسمت اول این جزء اضافه می‌شود.

استعفای افسران به وسیله سازمان مربوط پیشنهاد می‌شود و قبول آن موکول به تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه خواهد بود.

‌تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۵۲/۱۰/۱۷)- منظور از هزینه تحصیل موضوع بند ج این ماده اعم است از حقوق و مزایا و هزینه‌های زیست و پوشاک و همچنین سایر هزینه‌هائی که نیروهای مسلح شاهنشاهی به نحوی از انحاء برای تحصیل اشخاص موضوع این بند مصرف نموده و مبالغی که بازاء تحصیل آن‌ها نقد پرداخت کرده‌است.

‌تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۲/۱۰/۱۷)- در مورد صاحبان حرف پزشکی یک سال خدمت در مناطق گرمسیر یا نامساعد برابر ۱۸ ماه خدمت در سایر مناطق محسوب می‌شود مناطق‌ مذکور به موجب آیین‌نامه‌ای که به تصویب وزارت جنگ می‌رسد تعیین خواهد شد.

تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۵۲/۱۰/۱۷)- تقاضای استعفای درجه‌داران منوط به داشتن حداقل پنج سال خدمت و موکول به تصویب مقامات مذکور در ماده ۱۹ می‌باشد.

‌تبصره ۴ (الحاقی ۱۳۵۲/۱۰/۱۷)- در زمان جنگ یا بحران‌های سیاسی و وضع غیر عادی که بیم آغاز مخاصمات می‌رود استعفا مطلقاً پذیرفته نخواهد شد.

‌تبصره ۵ (الحاقی ۱۳۵۲/۱۰/۱۷)- افسران و کارمندانی که از خدمت مستعفی شده‌اند در صورت تقاضای شخصی هرگاه حائز شرایط زیر مورد احتیاج باشند فقط برای یک مرتبه با یک درجه پائین‌تر ممکن است به خدمت معاودت نمایند.

۱- در مدت برکناری محکومیت موثر به علت ارتکاب جنحه یا جنایت نداشته باشند.

۲- مدت برکناری آنان بیش از سه سال نباشد.

د (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- اخراج- در پنج مورد زیر افسران و کارمندان از خدمت اخراج می‌شوند:

۱ (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- اگر طبق مقررات قانون دادرسی و کیفر ارتش محکومیتی پیدا نماید که مستلزم اخراج باشد.

۲ (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- در صورتی که مبادرت به اعمال خلاف حیثیت و شئون نظامی و یا مصالح ارتش بنماید (‌با رعایت مواد ۱۱۳ – ۱۱۵ – ۱۱۸ این قانون).

۳ (منسوخ ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)– در صورت شرکت افسر و کارمند در احزاب و دستجات سیاسی (‌با رعایت ماده ۱۱۳ و ۱۱۸) این قانون.

۴ (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- در صورت ترک تابعیت.

۵ (الحاقی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- قصور عمدی در اجرای دستورات خدمتی و وظائف مربوط در صورتی که تنبیهات پیش‌بینی شده در آیین‌نامه انضباطی و انتظار خدمت و بدون‌ کاری به ترتیب موثر واقع نشده باشد (‌با رعایت مواد ۱۱۳ و ۱۱۵ و ۱۱۸).

تبصره (الحاقی ۱۳۵۱/۰۳/۱۵): در مواردی که قصور عمدی در انجام وظایف و اجرای دستورات خدمتی به نحوی باشد که فرمانده یا رئیس قسمت مربوط با توجه به مصالح نیروهای مسلح شاهنشاهی برای تاثیر به موقع تنبیه، اخراج افسر یا کارمند خاطی را از خدمت ضروری تشخیص دهد می‌تواند بدون در نظر گرفتن ترتیبات مندرج در جزء ۵ بند (‌د) ماده ۱۵ نسبت به اخراج افسر یا کارمند خاطی با رعایت مواد ۱۱۳ و ۱۱۵ و ۱۱۸ اقدام نماید.

ه (الحاقی ۱۳۵۶/۱۰/۲۶)- معافیت از خدمت.

در صورتی که ادامه خدمت مشمولان این قانون به تشخیص هیئت‌ها و کمیسیون مندرج در مواد ۱۱۳ و ۱۱۸ این قانون منطبق با مصالح نیروهای مسلح‌ شاهنشاهی نبوده و مورد از مصادیق بند د این ماده نباشد از خدمت معاف گردیده و با آنان به ترتیب زیر رفتار می‌شود:

۱- در صورتی که ۲۰ سال خدمت یا بیشتر داشته باشند حقوقی معادل حقوق بازنشستگان از صندوق بازنشستگی مربوط به آنان پرداخت می‌گردد و از‌ نظر امور رفاهی و درمانی همچنین مستمری وراث نیز مشمول مقررات مربوط به بازنشستگان خواهند بود.

۲- در صورتی که کمتر از بیست سال خدمت داشته باشند حسب مورد از مبلغی معادل وجوهی که در باز خرید سوابق خدمتی به افسران و درجه‌داران‌ پرداخت می‌شود به طور یکجا استفاده خواهند نمود.

فصل چهارم: ترفیعات

۱) شرایط عمومی ترفیعات

ماده ۱۶- ترفیع افسران و ارتقاء رتبه همردیفان پس از طی مراحل این قانون منوط به تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه خواهد بود.

ماده ۱۷- برای نیل به مقام افسری و همچنین ترفیع از درجه سرهنگی به بالا فرمان همایونی صادر خواهد شد.

ماده ۱۸- ترفیع افسران و ارتقاء رتبه همردیفان پس از درج در فرمان همگانی ارتش ابلاغ خواهد شد.

تبصره (الحاقی ۱۳۴۶/۰۳/۲۹)- ترفیع افسران ژاندارمری کل کشور و ارتقاء رتبه همردیفان آنان در فرمان اختصاصی ژاندارمری کل کشور درج و ابلاغ می‌شود.

این‌ مقررات شامل افسران ژاندارمری و همردیفان آنان که از تاریخ تصویب قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی ترفیع یا ارتقاء یافته‌اند نیز می‌گردد.

ماده ۱۹ (اصلاحی ۱۳۴۸/۰۳/۱۵)- ترفیع درجه‌داران و ارتقاء رتبه همردیفان با رعایت مقررات این قانون در حدود تعداد مجاز به شرح زیر خواهد بود

الف- تا درجه گروهبان یکمی داخل در اختیار مقامات سرلشکری (سرلشگری).

ب- درجه استواری در اختیار مقامات سپهبدی.

تبصره- ترفیعات درجه‌داران و ارتقاء رتبه همردیفان در ژاندارمری در اختیار فرمانده ژاندارمری می‌باشد.

ماده ۲۰ (اصلاحی ۱۳۴۳/۰۸/۰۹)- ترفیع افسران و کارمندان ارتش با رعایت شرایط مقرر در این قانون و برابر طرح‌های مصوبه ارتش در هر موقع سال اعطاء می‌گردد.

ماده ۲۱ (اصلاحی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- ترتیب و تطبیق درجات در نیروهای مسلح شاهنشاهی به شرح زیر است:

در نیروهای زمینی و هوایی در نیروهای دریایی
سرباز ناوی
سرباز یکم ناوی یکم
سرجوخه سرناوی
گروهبان سوم
گروهبان دوم مهناوی ۲
گروهبان یکم مهناوی ۱
استوار دوم ناو استوار ۲
استوار یکم ناو استوار ۱
افسریار
ستوان سوم ناویان سوم
ستوان دوم ناویان دوم
ستوان یکم ناویان یکم
سروان ناو سروان
سرگرد ناخدا ۳
سرهنگ ۲ ناخدا ۲
سرهنگ ناخدا ۱
سرتیپ دریادار
سرلشگر دریابان
سپهبد دریاسالار
ارتشبد دریابند

تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- از سرباز تا سرجوخه (‌داخل) افراد نامیده می‌شوند:

از گروهبان ۳ تا افسریار (‌داخل) درجه‌دار نامیده می‌شوند.

از ستوان ۳ تا سروان (‌داخل) افسر جزء نامیده می‌شوند.

از سرگرد تا سرهنگ (‌داخل) افسر ارشد نامیده می‌شوند.

از سرتیپ به بالا امراء نامیده می‌شوند.

تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- ترتیب درجات در ژاندارمری کل کشور مانند درجات نیروی زمینی خواهد بود باستثناء سرباز و سرباز یکم که در ژاندارمری ژاندارم یکم نامیده می‌شود.

تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- استواریکم‌هائی می‌توانند به درجه ستوان‌یاری ارتقاء یابند که دارای محل سازمانی و پایه مهارت لازم باشند.

‌ماده ۲۲- کسانی که با داشتن حداقل گواهینامه دوره کامل متوسطه دوره دانشکده افسری را به پایان رسانده به درجه ستوان دومی و کسانی که با‌ داشتن حداقل گواهینامه دوره کامل متوسطه آموزشگاه افسری را به پایان برسانده به درجه ستوان سومی نائل خواهند شد.

تبصره (اصلاحی ۱۳۶۲/۱۲/۰۲)- با دانشجویان رشته خلبانی دانشکده افسری نیروی هوایی از نظر نیل به درجه افسری مانند سایر دانشجویان دانشکده‌های افسری ارتش رفتار شده و در صورت عدم امکان ادامه تحصیل در این رشته با آنان به ترتیب زیر رفتار می‌گردد:

‌الف- هرگاه به تشخیص دانشکده قادر به تحصیل در رشته خلبانی نبوده و لکن بتواند در یکی دیگر از تخصص‌های آن نیرو تحصیل نمایند جهت طی‌ آموزش مزبور معرفی و در آن رشته به تحصیل ادامه خواهند داد.

ب- چنانچه به عللی خارج از اراده قادر به تحصیل در هیچ یک از تخصص‌های آن نیرو نباشند پس از پرداخت هزینه‌ای که برای آنان صرف شده است از‌ ارتش اخراج می‌گردند.

ج- در صورتی که به عللی که در حیطه اراده آنان باشد شایسته تحصیل در هیچ یک از تخصص‌های آن نیرو نباشند پس از پرداخت دو برابر هزینه‌ای که برای آنان صرف شده است، از ارتش اخراج می‌گردند و پس از اخراج نیز هیچ یک از ارگان‌ها و نهادها مجاز به استخدام آنان در رابطه با آموزش‌هائی که در‌ دانشکده طی کرده‌اند نمی‌باشند:

‌د- تشخیص ارادی یا غیر ارادی بودن علل مذکور در بندهای ب و ج بر عهده کمیسیونی مرکب از اعضاء زیر می‌باشند:

‌الف- معاون پرسنلی نیروی هوایی یا نماینده تام‌الاختیار وی.

ب- رئیس عقیدتی سیاسی نیروی هوایی یا نماینده تام‌الاختیار وی.

ج- رئیس بازرسی نیروی هوایی یا نماینده تام‌الاختیار وی.

‌د- رئیس دانشکده افسری نیروی هوایی.

‌ه‌- مسئول حفاظت اطلاعات دانشکده

ماده ۲۳ (منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)– کسانی که با داشتن گواهینامه دوره کامل متوسطه دوره‌های تخصصی یا فنی از قبیل پزشکی – دندان پزشکی – دامپزشکی – داروسازی و امثال آن اعم از داخله یا خارجه را طی می‌نمایند در صورتی که طبق اساسنامه و مقررات دانشکده افسری قبول خدمت نمایند پس از انقضاء مدتی از شروع تحصیل آنان در دوره تخصصی یا فنی که آن مدت معادل دوره تخصصی دانشکده افسری باشد به شرط موفقیت در امتحان سال‌های مربوطه به درجه ستوان دومی نائل خواهند شد و ترفیع بعدی آنان تابع مقررات این قانون خواهد بود.

‌ماده ۲۴- چنانچه دانشجویان دوره‌های تخصصی پس از نیل به مقام افسری در سال های تحصیلی بعد دو سال متوالی در یک کلاس مردود شوند به یکی از دوره‌های تخصصی سایر رشته ها معرفی و پس از اینکه دوره جدید را با موفقیت به پایان رسانیدند برسته جدید اختصاص یافته و ترفیعات بعدی آنان تابع مقررات مندرجه در این قانون خواهد بود و چنانچه مایل به ادامه خدمت در ارتش نشوند با پرداخت هزینه تحصیلی که ارتش برای آنان متحمل شده از خدمت معاف می‌گردند.

ماده ۲۵ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۲/۰۳)- فارغ التحصیلان دوره‌های تخصصی و فنی داخله یا خارجه چنانچه قبل از انجام خدمت زیر پرچم تقاضای استخدام نمایند در صورتی که به وجود آنان احتیاج باشد پس از طی دوره مخصوص نظامی در رسته مربوطه با درجه ستوان سومی یا ستوان دومی یا ستوان یکمی (‌به ترتیب بر حسب اینکه دارای گواهینامه دوره کامل متوسطه یا دانشنامه لیسانس یا دکترا باشند) پذیرفته خواهند شد.

ستوان سوم‌ها از مزایای فارغ التحصیلان آموزشگاه افسری جزء و ستوان دوم ها و ستوان یکم ها از مزایای فارغ التحصیلان دانشکده افسری استفاده خواهند نمود.

ماده ۲۶- افسران دانشجوی دوره‌های مختلف در هر یک از سنوات تحصیلی در صورتی که از عهده امتحانات مربوطه بر نیایند مدت سال‌های تجدیدی آنان از لحاظ ترفیع محسوب نخواهد شد.

ماده ۲۷- کسانی که در جریان تحصیلات در دانشکده‌های تخصصی و فنی یکی از دانشگاه‌های داخلی و خارجه داوطلب استخدام بشوند در صورت احتیاج و حائز بودن شرایط مقرره در این قانون ممکن است در دانشکده افسری (‌رسته مربوطه) استخدام شوند و در این صورت مشمول مقررات این فصل بوده و مدت تحصیلات قبلی آنان در دانشگاه جز مدت خدمتشان محسوب خواهد شد.

تبصره ۱- این قبیل اشخاص قبل از پوشیدن لباس نظامی بایستی آموزش‌های لازم نظامی را در حدود برنامه رسته مربوطه فراگیرند.

تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۳/۱۲/۱۹)- کسانی که قبل از تصویب قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی مشغول خدمت شده‌اند مدت تحصیلات قبلی آنان در دانشگاه از لحاظ بازنشستگی جزو سال‌های خدمت آن‌ها محسوب خواهد شد مشروط بر اینکه کسور بازنشستگی مدت مزبور را به ماخذ صدی ده حقوقی که قانوناً دریافت می‌دارند تادیه نمایند.

‌ماده ۲۸- فارغ التحصیلان هنرستان عالی موسیقی کشور که خدمت زیر پرچم را انجام داده باشند در صورت احتیاج نیروهای مسلح شاهنشاهی و حائز بودن شرایط مقرره در این قانون با درجه ستوان دومی رسته مربوطه استخدام و ترفیعات بعدی آنان تابع مقررات این قانون خواهد بود.

تبصره- چنانچه فارغ التحصیلان مزبور زیر خدمت پرچم را انجام نداده باشند پس از طی دوره مخصوص نظامی با درجه ستوان دومی استخدام خواهند شد.

ماده ۲۹- درجه‌داران ارتش که دارای گواهینامه سوم متوسطه بوده و بتوانند از عهده طی دوره آموزشگاه افسریاری برآیند به درجه افسریاری نائل می‌گردند.

در صورتی که افسریاران موفق به اخذ گواهینامه دوره کامل متوسطه شوند به درجه ستوان سومی نائل و از مزایای فارغ التحصیلان آموزشگاه افسری جزء استفاده خواهند کرد.

ماده ۳۰ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۲/۰۳)- افسران وظیفه‌ای که در حین خدمت زیر پرچم داوطلب خدمت در نیروهای مسلح شاهنشاهی گردند در صورت احتیاج و واجد بودن‌ شرایط با حفظ سوابق درجه‌ای که دارند به خدمت پذیرفته شده و از نظر استخدامی و ترفیعات لیسانسیه‌ها مانند فارغ‌ التحصیلان دانشکده افسری و‌ دپپلمه‌ها (‌دیپلمه‌ها) مانند فارغ‌ التحصبلان (فارغ‌ التحصیلان) آموزشگاه افسری جزء خواهد بود.

ماده ۳۱ (اصلاحی ۱۳۴۶/۱۱/۲۳)- جمع کل تعداد افسران و درجه‌داران و همچنین نسبت درجه‌های آنان از اول سال ۱۳۴۷ بر مبنای احتیاجات ارتش شاهنشاهی برابر‌ جدول‌های سازمانی و تجهیزات تصویب شده و به نسبتی که به وسیله وزارت جنگ تعیین خواهد شد مشخص می‌گردد.

تبصره (الحاقی ۱۳۴۳/۰۸/۰۹)- افسرانی که وضع خدمتی آنان منطبق با بند (‌و) ماده ۱۱ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی مصوب ۱۳۳۰/۴/۳۶ می‌باشد جزو جمع کل و تعداد افسران مصرحه در این ماده محاسبه نشده و در آمارها علاوه بر جمع کل و تعداد مزبور منظور خواهد شد.

ماده ۳۲- حداقل توقف در درجات برای ترفیع افسران و درجه‌داران و افراد به شرح زیر خواهد بود:

الف (اصلاحی ۱۳۵۴/۰۳/۱۴)- افسران:

درجه حداقل توقف
۱- از ستوان سومی به ستوان دومی ۳ سال
حداقل توقف
۲- از ستوان دومی به ستوان یکمی ۳ سال
۳- ستوان یکمی به سروانی ۴ سال
۴- از سروانی به سرگردی ۶ سال
۵- از سرگردی به سرهنگ دومی ۵ سال
۶- از سرهنگ دومی به سرهنگی دو سال
۷- از سرهنگی به سرتیپی ۳ سال

‌تبصره (اصلاحی ۱۳۳۷/۱۲/۱۲)- مدت توقف در درجات سرتیپی و بالاتر و همچنین برای افسران خلبان نیروی هوایی از سرهنگی و بالاتر منوط به اراده سنیه شاهانه است. ترفیع افسران خلبان شکاری در هر موقع سال و در تمام درجات بدون رعایت حداقل مدت توقف در درجه مربوطه نیز منوط به اراده سنیه شاهانه‌ خواهد بود.

ب (اصلاحی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- افراد و درجه‌داران:

درجه حداقل توقف
۱- از سربازی به سرباز یکمی ۶ ماه
۲- از سرباز یکمی به سرجوخگی ۶ ماه
۳- از سرجوخگی به گروهبان سومی یک سال
۴- از گروهبان سومی به گروهبان دومی ۳ سال
۵- از گروهبان دومی به گروهبان یکمی ۳ سال
۶- از گروهبان یکمی به استوار دومی ۴ سال
۷- از استوار دومی به استوار یکمی ۴ سال

ب- حداقل مدت توقف در درجات سربازی تا ستوان‌یار یکمی به شرح زیر خواهد بود:

از سربازی به سرباز یکمی ۶ ماه

از سرباز یکمی به سرجوخگی ۶ ماه

از سرجوخگی به گروهبان سومی ۱ سال

از گروهبان سومی به گروهبان دومی ۳ سال

از گروهبان دومی به گروهبان یکمی ۳ سال

از گروهبان یکمی به استوار دومی ۴ سال

از استوار دومی به استوار یکمی ۴ سال

از استوار یکمی به ستوان‌یار سومی ۴ سال

از ستوان‌یار سومی به ستوان‌یار دومی ۴ سال

از ستوان‌یار دومی به ستوان‌یار یکمی ۴ سال

تبصره (الحاقی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- حداقل توقف در درجات از سرجوخگی تا گروهبان دومی (داخل) در ژاندارمری در صورتی که آموزشگاه دیده نباشند یک برابر و نیم مدت‌های مذکور در این ماده خواهد بود.

ماده ۳۳ (اصلاحی ۱۳۴۳/۰۸/۰۹)- اعطای ترفیع در زمان جنگ به افسران و کارمندانی که در عملیات رزمی شرکت دارند تابع مقررات زمان صلح نبوده و بر حسب ضرورت بنا به اراده سنیه شاهانه خواهد بود.

۲- شرایط ترفیع کادر ثابت

‌ماده ۳۴- برای نیل به ترفیع کلیه افسران و کارمندان بایستی حداقل نصف مدت مقرره در مواد ۳۲ و ۴۲ این قانون را در درجات اخیر در شغل سازمانی در نیروی های مسلح شاهنشاهی خدمت نموده باشند.

تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۴۶/۰۳/۲۹)- مدت انتظار خدمت و بدون کاری در درجات جزو مدت خدمت برای ترفیع محسوب نشده و همچنین در حین انتظار خدمت و‌ بدون کاری ترفیع به درجات بالاتر ممنوع می‌باشد.

‌تبصره ۲- تمام مدت انتساب در زمان تحصیل و اسارت جزو مدت خدمت برای ترفیع محسوب خواهد شد.

‌تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۴۶/۱۱/۲۳)- افسران و همچنین کارمندان مشمول مقررات قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی مامور به خدمت در سایر وزارتخانه‌ها و موسسات‌ دولتی در صورتی که در رشته تخصصی خود خدمت کرده یا بکنند خدمت آنان به منزله خدمت در شغل سازمانی مذکور در این ماده تلقی می‌گردد.

ماده ۳۵- نیل به درجه سرگردی علاوه بر حائز بودن شرایط مذکور در این قانون موکول به طی دوره مقدماتی رسته مربوطه یا دوره مشابه آن (در صورت دایر بودن) می‌باشد.

ماده ۳۶- نیل به درجه سرهنگی علاوه بر حائز بودن شرایط مقرره در این قانون موکول به طی دوره رسته مربوطه یا دوره مشابه آن (در صورت دایر بودن) می‌باشد.

ماده ۳۷ (اصلاحی ۱۳۵۲/۱۲/۰۶)– نیل به درجه سرتیپی علاوه بر حائز بودن شرایط مقرره در این قانون موکول است به طی دوره دانشگاه جنگ ایران یا دوره دانشگاه‌های جنگ کشورهای خارجه که از لحاظ مدت و برنامه تحصیل مشابه دوره دانشگاه جنگ ایران باشد.

‌تبصره (اصلاحی ۱۳۵۲/۱۲/۰۶)- دانشنامه دکتری برای افسران پزشک، دندانپزشک، دامپزشک و فنی که از دانشگاه های ایران یا کشورهای خارج فارغ التحصیل شده و‌ همچنین برای افسرانی که دکتر در حقوق بوده و در مشاغل قضایی خدمت می‌نمایند در ردیف گواهینامه دوره دانشگاه جنگ خواهد بود.

ماده ۳۸- در غیر شرایط تحصیلی مذکور در ماده ۳۷ نیل به درجه سرتیپی در موارد استثنائی منوط به اراده سنیه شاهانه است.

ماده ۳۹- سرجوخه‌هائی می‌توانند به درجه گروهبان سومی نائل شوند که علاوه بر حائز بودن شرایط مندرج در این قانون آموزشگاه گروهبانی را طی نمایند.

تبصره- غیرنظامیانی که از عهده آزمایش ورودی آموزشگاه گروهبانی برآمده و دوره آن را با موفقیت به پایان رسانند نیز به درجه گروهبان سومی نائل خواهند شد.

ماده ۴۰- سرباز یکم‌هائی می‌توانند به درجه سرجوخگی نائل شوند که آموزشگاه سرجوخگی را طی نموده یا ابراز لیاقت نموده باشند.

ماده ۴۱- افسران و کارمندانی که تحت پیگرد واقع شوند ترفیع آنان به شرح زیر خواهد بود:

الف (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- مادامی که تحت پیگرد هستند ترفیع آنان معلق خواهد بود.

الف- مادام که تحت پیگرد هستند ترفیع آن‌ها از تاریخ‌های مشروح زیر معلق می‌گردد:

۱- در صورت تعقیب در دادگاه‌های نظامی به اتهام ارتکاب جرائم پیش‌بینی شده در قانون دادرسی و کیفر ارتش و یا بزه‌هائی که به موجب سایر قوانین رسیدگی به آن‌ها ذاتاً در صلاحیت دادگاه‌های نظامی است از تاریخ صدور امر تعقیب (‌موضوع ماده ۱۳۸ قانون دادرسی و کیفر ارتش).

۲- در سایر موارد در صورتی که بزه انتسابی از درجه جنایت و یا جنحه‌های مصرح در ماده ۱۹ اصلاحی قانون مجازات عمومی باشد از تاریخ اعلام صدور کیفرخواست از طرف دادسرا به قسمت مربوط به متهم و در غیر این صورت تعقیب اثری از لحاظ ترفیع نخواهد داشت.

تبصره (الحاقی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- کلیه دادسراها مکلفند در موارد مذکور در بند (۲) بالا بلافاصله پس از صدور کیفرخواست مراتب را به اداره دادرسی ارتش و قسمت مربوط به متهم اعلام دارند.

ب- اگر پرونده آنان منتهی به صدور قرار منع پیگرد یا رای قطعی برائت گردد چنانچه در صورت ترفیع بگیرها منظور شده و به پیشگاه اعلیحضرت همایون شاهنشاه گزارش شده باشد از تاریخ استحقاق به ترفیع خود نائل و تمام حقوق و مزایای مربوطه را از تاریخ استحقاق دریافت می‌دارند.

ماده ۴۲ (منسوخ ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- حداقل توقف در درجات برای فارغ التحصیلان آموزشگاه افسری به شرح زیر خواهد بود:

درجه حداقل توقف
۱- از ستوان سومی به ستوان دومی سه سال
۲- از ستوان دومی به ستوان یکمی چهار سال
۳- از ستوان یکمی بسروانی پنج سال
۴- از سروانی به سرگردی هفت سال

تبصره- ترفیع بعدی آنان تابع مقررات عمومی این قانون خواهد بود.

ماده ۴۳ (اصلاحی ۱۳۴۴/۱۰/۲۰)- چنانچه فارغ‌ التحصیلان آموزشگاه افسری جزء موفق به طی دوره دانشکده افسری بشوند یا نائل بدریافت گواهینامه لیسانس فنی یا‌ قضایی در یکی از دانشکده‌های داخلی یا خارجی گردند به شرط خدمت در رسته مربوطه از مزایای قانونی فارغ‌ التحصیلان دانشکده افسری استفاده‌ خواهند کرد.

‌ماده ۴۴- افسرانی که فارغ التحصیل دوره‌های ویژه یک ساله و آموزشگاه‌های ستوانی ۳ ساله و یا ۲ ساله سابق بوده و همچنین افسران اداره تسلیحات ارتش که تحصیلات آنان لااقل در حدود تحصیلات آموزشگاه ستوانی ۲ ساله سابق باشد چنانچه موفق به دریافت گواهینامه دوره کامل متوسطه شوند از مزایای قانونی فارغ التحصیلان آموزشگاه افسری جزء بهره‌مند خواهند شد و در صورتی که موفق به دریافت گواهینامه مزبور نشوند حداکثر تا درجه سرهنگ دومی (‌داخل) به ترفیع نائل خواهند شد و حداقل مدت توقف آنان برای ترفیع در تمام درجات یک برابر و نیم مدت فارغ التحصیلان دانشکده افسری خواهد بود.

تبصره- پزشکان و پزشکیاران و دامپزشکان و دامپزشکیاران داروسازان و دندان پزشکان مجاز فعلی که تحصیلات آنان لااقل در حدود تحصیلات آموزشگاه ستوانی دو ساله سابق باشد تابع مقررات این ماده خواهند بود.

‌ماده ۴۵- همردیفان و افسران اداری فعلی در صورتی که حداقل دارای گواهینامه دوره کامل متوسطه باشند حداکثر تا درجه همردیف سرهنگی و یا سرهنگ اداری ترفیع یافته و مدت توقف آنان در درجات مانند فارغ التحصیلان آموزشگاه افسری جزء خواهد بود و در صورتی که دارای دانشنامه لیسانس باشند حداکثر تا درجه همردیف سرتیپی یا سرتیپ اداری ارتقاء خواهند یافت و چنانچه فاقد گواهینامه دوره کامل متوسطه باشند حداکثر تا درجه سرهنگ دومی ترفیع یافته و توقف آنان در درجات یک برابر و نیم مدت فارغ التحصیلان دانشکده افسری خواهد بود.

‌تبصره- در صورتی که افسران مذکور قسمت اخیر این ماده فعلا درجاتشان بالاتر از سرهنگ دومی باشد در همان درجه باقی و ترفیع حاصل نخواهند نمود.

‌ماده ۴۶- مدت زندانی محاکماتی کلیه افسران و کارمندان از لحاظ ترفیع جزو خدمت آنان در درجه مربوطه محسوب نخواهد شد.

۳- شرایط استخدام و ترفیع کادر وظیفه

‌ماده ۴۷ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۲/۰۳)- افسران وظیفه‌ای که خدمت زیر پرچم خود را انجام داده و مایل به استخدام در نیروهای مسلح شاهنشاهی و ژاندارمری باشند در‌صورت احتیاج و واجد بودن شرایط مندرجه در این قانون ممکن است به خدمت پذیرفته شوند در این صورت پس از طی دوره‌های اطلاعات مخصوص رسته مربوطه دیپلمه ها با درجه ستوان سومی و با مزایای فارغ التحصیلان آموزشگاه افسری جزء و لیسانسیه ها و دکترها به ترتیب با درجه ستوان دومی و ستوان یکمی با مزایای فارغ التحصیلان دانشکده افسری استخدام خواهند شد.

تبصره (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۲/۰۳)- چنانچه افسران احتیاط و ذخیره در طی مراحل خدمتی به ترفیع درجه نائل شده باشند استخدام آنان با آخرین درجه ای که دارا می‌باشند انجام و از لحاظ ترفیع قدمت خدمت درجه آنان از تاریخی محسوب می‌شود که استخدام رسمی آنان در فرمان همگانی ارتشی درج گردد.

ماده ۴۸- افسران وظیفه‌ای که خدمت زیر پرچم خود را به پایان رسانده‌اند در هر یک از مراحل احتیاط و ذخیره که برابر مقررات ماده ۱۲۳ قانون خدمت نظام وظیفه جهت تجدید تعلیمات احضار و از عهده امتحانات مربوطه برآیند پس از طی هر یک از مراحل احضار به شرح زیر به یک درجه ترفیع نائل خواهند شد:

۱) در پایان چهار سال دوره احتیاط.

۲) در خاتمه شش سال اول دوره ذخیره اول.

۳) در انقضاء هشت سال دوم دوره ذخیره اول.

۴) در خاتمه پنج سال دوره ذخیره دوم.

ماده ۴۹- افراد و درجه‌دارانی که خدمت زیر پرچم خود را پایان رسانیده و داخل در ادوار احتیاط و ذخیره اول و دوم هستند در احضار تعلیماتی در صورت داشتن حسن شهرت و ابراز لیاقت و دادن امتحانات لازم ممکن است حداکثر تا درجه استوار یکمی وظیفه ارتقاء یابند.

ماده ۵۰- در صورتی که سربازان وظیفه در حین خدمت زیر پرچم موفق به طی یکی از آموزشگاه‌های سرجوخگی و یا گروهبانی گردند به درجه سرجوخگی و گروهبانی وظیفه نائل می‌شوند.

فصل پنجم: حقوق و مزایای افسران و کارمندان

۱- حقوق

‌ماده ۵۱) مبنای حقوق ماهانه از اول سال ۱۳۳۷ – دو هزار ریال تعیین می‌شود (‌حقوق ماهانه سرباز داوطلب) و برای سال‌های بعد وزارت جنگ با توجه به حداقل هزینه زندگی برای یک نفر سرباز با محاسبه کرایه خانه و سوخت و پوشاک و خوراک مبنی را در نظر گرفته و جهت تصویب به هیئت دولت پیشنهاد می‌نمایند و مقررات این قانون در مورد میزان حقوق و کسور بازنشستگی و مزایا از تاریخ فروردین ماه ۱۳۳۷ در مورد افسران و کارمندان حاضر به خدمت و بازنشستگان و مستمری بگیران و موظفین به موقع اجرا گذارده خواهد شد.

ماده ۵۲- افسران و کارمندان از لحاظ تعیین میزان حقوق ماهانه دو طبقه تقسیم می‌شوند:

الف- طبقه یک افراد و درجه‌داران و همردیف آنان.

ب- طبقه دو افسران و همردیفان.

ماده ۵۳- حقوق ماهانه افسران و کارمندان به شرح زیر تعیین می‌گردد.

‌الف- حقوق درجات طبقه یک از سرباز یکم به بالا مساوی است با حقوق درجه ماقبل به علاوه ده درصد حقوق مبنا ضرب در حداقل سنوات توقف در درجه ماقبل (‌مندرج در ماده ۳۲)

‌حقوق درجات طبقه دوم مساوی است به حقوق درجه ماقبل به علاوه بیست درصد حقوق مبنا ضرب در حداقل سنوات توقف در درجه ماقبل (‌مندرج در ماده ۳۲)

‌تبصره ۱) حقوق درجه افسریار مساوی است با حقوق درجه استوار یکم به علاوه ده درصد حقوق مبنی (‌مندرج در ماده ۵۱)

‌تبصره ۲) حقوق درجه ستوان سوم مساوی است با حقوق درجه افسریار به علاوه بیست درصد حقوق مبنی (مندرج در ماده ۵۱)

تبصره ۳) حداقل توقف در درجات امراء برای محاسبه حقوق چهار سال محسوب خواهد شد.

ب- علاوه بر حقوق مندرج در بند الف این ماده به حقوق افسران و کارمندان ارتش در هر طبقه که باشند در برابر هر یک سال خدمتی که انجام داده یا می‌دهند (‌مدت خدمت بالاتر از ۳۰ سال محسوب نمی‌شود) برای طبقه یکم صدی پنج و برای طبقه دوم صدی ده حقوق مبنی مندرجه در ماده ۵۱ به نام حقوق سنواتی اضافه خواهد شد.

‌تبصره ۱) افسرانی که مدتی خدمت درجه داری داشته‌اند برای آن مدت از صدی پنج حقوق مبنی مندرجه در ماده ۵۱ استفاده خواهند کرد.

تبصره ۲) مبنای محاسبه سنوات خدمت منظور در بند «ب» این ماده اول مهر ماه هر سال محسوب خواهد شد.

تبصره ۳) حقوق کارمندان غیرنظامی حقوقی است که در قانون استخدام کشوری و با (یا) مقررات استخدامی مربوطه به آنان تعلق می‌گیرد.

ماده ۵۴- کسانی که در عرض سال یکی از تنبیهات زیر درباره آنان اجرا شود از اضافه حقوق مندرج در بند (ب) ماده ۵۳ سال بعد محروم خواهند بود.

الف- بدون کاری بیش از دو ماه.

ب- انتظار خدمت بیش از سه ماه.

ج- محکومیت به حبس طبق رای قطعی دادگاه.

ماده ۵۵) حقوق افسران و کارمندانی که بدون کار می‌شوند یک دوم و افسران و کارمندانی که منتظر خدمت می‌گردند دو سوم آخرین حقوق زمان اشتغال آنان خواهد بود.

ماده ۵۶ (اصلاحی ۱۳۴۸/۰۲/۰۸)- حقوق و مزایای ماهانه درجه‌داران و نفرات وظیفه به شرح زیر خواهد بود:

‌سرباز وظیفه: ۵۰ ریال

سرباز یکم وظیفه: ۷۵ ریال

سرجوخه وظیفه: ۱۵۰ ریال

گروهبان ۳ وظیفه: دویست ریال

‌گروهبان ۲ وظیفه: سیصد ریال

گروهبان ۱ وظیفه:‌ چهارصد ریال

ماده ۵۷- حقوق و مزایای افسران و استواران وظیفه مانند افسران و استواران هم درجه کادر ثابت خواهد بود.

ماده ۵۸ (اصلاحی ۱۳۵۰/۰۳/۳۱)- دانش‌آموزان دبیرستان‌های نظام و آموزشگاه‌های درجه‌داری و دانشجویان آموزشگاه‌های افسری جزء و دانشکده افسری به شرح زیر‌ حقوق دریافت خواهند داشت:

الف- دانش‌آموزان سال‌های ۴ و ۵ و ۶ دبیرستان‌های نظام معادل پانزده درصد مبنا (‌مندرج در ماده ۵۱)

ب- دانش‌آموزان آموزشگاه‌های درجه‌داری معادل نصف مبنا مندرج در ماده ۵۱

ج- دانشجویان سال‌های ۱ و ۲ دانشکده افسری و آموزشگاه‌های افسری جزء دوسوم مبنا (‌مندرج در ماده ۵۱)

د- دانشجویان سال نهایی دانشکده افسری معادل یک برابر و نیم مبنا (‌مندرج در ماده ۵۱)

تبصره (الحاقی ۱۳۵۲/۰۵/۰۹)- حقوق ماهانه دانشجویانی که در دانشکده‌های افسری به منظور خدمت در ارتش شاهنشاهی تحصیل می‌نمایند از تاریخ اول مهر ماه سال۱۳۵۱ به شرح زیر قابل پرداخت خواهد بود:

‌الف- در سال یکم معادل دو برابر حقوق مبنی.

ب- در سال دوم معادل دو برابر و یک چهارم حقوق مبنی.

ج- در سال سوم معادل دو برابر و یک دوم حقوق مبنی.

‌منظور از حقوق مبنای مذکور در این قانون مندرج در ماده ۵۳ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی با تغییرات بعدی آن می‌باشد.

ماده ۵۹- افسران و کارمندان نیروهای مسلح شاهنشاهی که برای تحصیل به یکی از آموزشگاه‌ها یا دانشکده‌های افسری معرفی می‌گردند در مدت تحصیل از حقوق و مزایای درجه مربوطه استفاده خواهند کرد.

۲- فوق العاده‌ها

‌ماده ۶۰) فوق العاده و هزینه سفر و سایر مزایا در داخل و خارج کشور و همچنین حق تاهل و حق اولاد به میزان مندرجه در قوانین و مقررات استخدامی کشوری در آیین‌نامه‌های مربوطه وزارت جنگ تعیین خواهد شد.

ماده ۶۱- فوق العاده افسران و درجه‌داران کادر ثابت گارد مستقل شاهنشاهی طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب کمیسیون بودجه مجلس شورای ملی خواهد رسید.

ماده ۶۲- میزان حقوق مقام محل‌های سازمانی که در نیروهای مسلح شاهنشاهی و ژاندارمری حق استفاده از آن را دارند در آیین‌نامه‌ای که به تصویب کمیسیون بودجه مجلس شورای ملی خواهد رسید تعیین می‌گردد.

‌ماده ۶۳ (اصلاحی ۱۳۵۵/۰۳/۳۱)- خوراک افسران و کارمندانی که بنابر مقتضیات خدمتی به عنوان مانور یا عملیات جنگی یا شرکت در اردوگاه به مدت بیش از ۲۴ ساعت از‌ پادگان‌های مربوط خارج می‌شوند همچنین خوراک پرسنل نیروی دریائی شاهنشاهی که روی ناوها خدمت می‌کنند یا مرتباً به عللی با ناوها مسافرت‌می‌نمایند تامین می‌گردد.

ماده ۶۴ (اصلاحی ۱۳۴۹/۰۳/۱۷)- در صورتی که ضرورت و مقتضیات خدمتی ادامه خدمت افسران و کارمندان را در ساعاتی ایجاب نماید که مستلزم صرف غذا باشد خوراک‌ آنان تامین خواهد شد.

ماده ۶۵- به کلیه افسران و کارمندان نظامی و همردیفان در سال یک دست لباس خدمت تابستانی و در هر دو سال یک دست لباس کامل زمستانی تحویل خواهد شد و به افسران و کارمندان فنی در سال یک دست لباس کار علاوه داده خواهد شد.

تبصره (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۷)- به درجه‌داران و افراد شهربانی کل کشور هر سال یک دست لباس زمستانی و یک دست لباس تابستانی و هر دو سال یک پالتو داده می‌شود.

ماده ۶۶ (اصلاحی ۱۳۶۰/۱۰/۱۰)- فوق‌العاده سختی خدمت کادر پرنده نیروی هوایی (‌اعم از خلبان و فنی) و هرچنین(همچنین) چتربازان طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب‌ کمیسیون بودجه مجلس شورای ملی خواهد رسید.

تبصره (منسوخ ۱۳۶۰/۱۰/۱۰)- مقررات مذکور در این ماده شامل کادر پرنده سایر سازمان‌های نیروهای مسلح شاهنشاهی و ژاندارمری کل کشور (‌اعم از خلبانی و فنی) و‌ چتربازان نیز خواهد بود.

ماده ۶۷- فوق العاده سختی خدمت کادر دریانورد (‌اعم از فنی و غیرفنی و آب بازان) نیروی دریائی طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب کمیسیون بودجه مجلس شورای ملی خواهد رسید.

ماده ۶۷ مکرر (الحاقی ۱۳۴۵/۰۹/۱۳)- فوق‌العاده سختی خدمت افسران و درجه‌داران و افراد کادر ثابت گردان‌های جبهه به موجب آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب‌کمیسیون‌های مربوط مجلسین خواهد رسید.

تبصره (الحاقی ۱۳۴۵/۰۹/۱۳)- مقررات این ماده از اول سال ۱۳۴۵ به شرط تامین اعتبار در بودجه وزارت جنگ قابل اجرا است.

‌ماده ۶۸- در مواقع جنگ مقررات مربوط به فوق العاده و مزایا بر حسب تشخیص بزرگ ارتشتاران تغییر خواهد نمود.

فصل ششم: بازنشستگی و وظیفه و مستمری افسران و کارمندان

ماده ۶۹. افسران و کارمندانی که لااقل دارای بیست سال سابقه خدمت بوده و به حد نصاب سنین مندرج در زیر می‌رسند اجباراً بازنشسته می‌گردند:

الف- افسران و همردیفان:

ارتشبدها در سن ۶۶
سپهبدها در سن ۶۲
سرلشگرها در سن ۶۰
سرتیپ‌ها در سن ۵۸
سرهنگ‌ها در سن ۵۵
سرهنک (سرهنگ) دوم‌ها و سرگردها در سن ۵۳
ستوان‌ها و سروان‌ها در سن ۵۰
ب- افراد و درجه‌داران و همردیفان در سن ۴۸

تبصره (الحاقی ۱۳۵۶/۱۰/۰۷)- وزارت جنگ و ژاندارمری کشور شاهنشاهی و شهربانی کشور شاهنشاهی می‌توانند به منظور متعادل ساختن سازمان‌های مربوط افسران و‌همردیفانی که به حدنصاب سوابق خدمت و یا سنین مندرج زیر می‌رسند بازنشسته نمایند.

‌ستوانها ۴۴ سال سن یا ۲۰ سال خدمت

‌سروان ۴۶ سال سن یا ۲۳ سال خدمت

سرگرد ۴۸ سال سن یا ۲۵ سال خدمت

‌سرهنگ دوم ۵۰ سال سن یا ۲۷ سال خدمت

سرهنگ ۵۲ سال سن یا ۳۰ سال خدمت

ماده ۷۰ (اصلاحی ۱۳۵۶/۱۰/۰۷)- وزارت جنگ و ژاندارمری کل کشور می‌توانند به منظور متعادل ساختن سازمان‌های مربوطه افسران و همردیف افسرانی را که مدت خدمت آن‌ها حداقل بیست و پنج سال تمام باشد بازنشسته نمایند.

تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۶/۱۰/۰۷)- افسران و همردیفانی که برابر مقررات این قانون بازنشسته می‌شوند حقوق بازنشستگی خود را به میزان آخرین حقوق زمان خدمت بدون برداشت کسور بازنشستگی دریافت خواهند داشت.

تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۴۰/۰۶/۰۱)- چنانچه مدت خدمت این قبیل افسران و همردیفان به سی سال تمام نرسیده باشد حقوق بازنشستگی آن‌ها نسبت به مدت خدمت انجام شده از صندوق بازنشستگی ارتش و ژاندارمری و بقیه تا میزان مذکور در تبصره یک همه ساله در بودجه وزارتجنگ و وزارت کشور منظور و بانان پرداخت خواهد شد.

تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۴۰/۰۶/۰۱)- مقررات قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی مصوب سی ام تیر ماه ۱۳۳۶ در حدودی که مغایر این تصویب‌نامه نباشد در مورد این قبیل افسران و همردیفان لازم الرعایه خواهد بود.

تبصره ۴ (الحاقی ۱۳۴۰/۰۶/۰۱)- این تصویب‌نامه از تاریخ تصویب به موقع اجرا گذارده می‌شود. وزارت جنگ و وزارت کشور و وزارت دارائی مامور اجرای می‌باشند و وزارت جنگ مکلف است پس از افتتاح مجلس شورای ملی موافق مجوز قانونی این ماده واحده را تحصیل نمایند.

ماده ۷۱- افسران و کارمندانی که بیش از بیست سال سابقه خدمت دارند می‌توانند صرفنظر از سنین مندرج در ماده ۶۹ تقاضای بازنشستگی نموده و در صورت تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه بازنشسته شوند.

‌ماده ۷۲- چنانچه ماه تولد یا ماه و تاریخ ورود به خدمت کارمندان از روی مدارک رسمی مشخص نباشد اول مهر ماه محسوب خواهد شد.

ماده ۷۳- برای کسانی که قبل از ۱۹ سالگی به خدمت نیروهای مسلح شاهنشاهی داخل شده اند تاریخ شروع به خدمت از آغاز نوزده سالگی خواهد بود.

تبصره (الحاقی ۱۳۵۰/۰۳/۳۱)- مدت خدمت کسانی که قبل از تاریخ تصویب این قانون با سن کمتر از ۱۸ سال تمام به خدمت نیروهای مسلح شاهنشاهی پذیرفته شده‌اند جزو‌ سوابق خدمت رسمی آنان محسوب و از شمول مقررات این ماده مستثنی می‌باشند.

ماده ۷۴- میزان حقوق بازنشستگی عبارتست از یک سی ام آخرین حقوق ماهانه زمان اشتغال (‌مجموع حقوق مذکور در بند (‌الف و ب) ماده ۵۳)‌ضرب در سنین خدمت که در هر حال از آخرین حقوق دریافتی نباید تجاوز کند.

تبصره (منسوخ ۱۳۵۳/۰۵/۱۳)- استفاده از حقوق بازنشستگی سنواتی در مورد افسران و کارمندانی که قبل از فروردین ماه۳۷ بازنشسته شده و همچنین افسران و‌کارمندانی که بعداً بازنشسته می‌شوند و از حقوق سنواتی تمام مدت خدمت استفاده نکرده‌اند منوط به پرداخت کلیه کسور بازنشستگی حقوق سنواتی‌ است.

مبداء استحقاق دریافت حقوق بازنشستگی سنواتی تاریخی است که تمام کسور بازنشستگی خدمت گذشته را پرداخت نموده یا بپردازند. افسران و‌ کارمندان شاغل که کلیه کسور بازنشستگی سنواتی را نپردازند فقط برای مدتی که کسور مزبور را پرداخته‌اند حقوق بازنشستگی مذکور در این تبصره را‌ دریافت خواهند نمود.

ماده ۷۵- مراتب بازنشستگی: مستمری و معلولیت افسران و کارمندان در فرمان همگانی ارتشی درج خواهد شد.

تبصره (الحاقی ۱۳۴۶/۰۳/۲۹)- در مورد افسران و کارمندان ژاندارمری کل کشور مراتب در فرمان اختصاصی ژاندارمری کل کشور درج می‌شود.

این ترتیب شامل‌افسران و کارمندان ژاندارمری که از اول اردیبهشت ماه ۱۳۴۵ مشمول مفاد ماده ۷۵ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی گردیده‌اند نیز می‌شود.

ماده ۷۶ (اصلاحی ۱۳۵۳/۱۲/۱۹)- اگر افسران و کارمندان فعلی در وزارتخانه‌های کشوری یا بنگاه‌های رسمی دولتی سابقه خدمت رسمی اعم از متوالی یا متناوب داشته‌ باشند از لحاظ بازنشستگی جزو (جزء) قدمت خدمت آنان محسوب می‌شود در این صورت کسور بازنشستگی پرداختی باید به صندوق بازنشستگی ارتش‌ منتقل گردد.

ماده ۷۶- سابقه خدمت رسمی متوالی یا متناوب افسران و کارمندان نیروهای مسلح شاهنشاهی در وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی به شرط انتقال کسور بازنشستگی پرداختی و یا واریز آن به صندوق بازنشستگی مربوط از لحاظ بازنشستگی جزو سابقه خدمت آنان محسوب خواهد شد و صندوق بازنشستگی دریافت‌کننده کسور پرداختی مشمولین این ماده مکلف است کسور دریافتی را به صندوق بازنشستگی برقرارکننده حقوق بازنشستگی واریز نماید.

تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۵۳/۱۲/۱۹)- سوابق خدمت غیر رسمی افسران و کارمندان موضوع این ماده در وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی به شرط تادیه کسور بازنشستگی مدت‌خدمت غیر رسمی به ماخذ صدی ده آخرین حقوق زمان اشتغال فقط از لحاظ صندوق بازنشستگی جزو سنین خدمت رسمی آنان محسوب می‌شود.

تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۳/۱۲/۱۹)- استفاده از حقوق صندوق بازنشستگی مدت خدمت غیر رسمی در مورد مشمولین این ماده از تاریخ پرداخت کسور بازنشستگی مقرر در قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی خواهد بود.

ماده ۷۷ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۲/۰۳)- مدت تحصیل درجه داری و افسری و دانشکده‌های نظامی (‌اعم از داخله یا خارجه) قبل از نیل به درجات نظامی از لحاظ بازنشستگی جزو (جزء‌) خدمت محسوب خواهد شد.

‌تبصره (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۲/۰۳)- کسانی که در دانشگاه‌های غیر نظامی (‌اعم از داخله یا خارجه) تحصیل کرده و بکنند در صورت قبول خدمت در کادر ثابت نیروهای مسلح شاهنشاهی و پرداخت کسور بازنشستگی مدت تحصیل به میزانی که در مورد محصلین نظامی عمل می‌شود مشمول مقررات این ماده خواهند بود.

کسانی که از تاریخ تصویب قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی ۱۳۳۶/۴/۳۰ تا قبل از لازم‌الاجرا شدن این قانون از آموزشگاه‌ها و دانشکده‌های‌ نظامی مزبور فارغ‌ التحصیل شده‌اند نیز مشمول این قانون خواهند بود.

‌ماده ۷۸- مدت خدمت وظیفه اشخاصی که داوطلب خدمت می‌شوند از لحاظ بازنشستگی جزو قدمت خدمت آنان محسوب خواهد شد.

ماده ۷۹ (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- به افسران و کارمندانی که بازنشسته می‌شوند یا به وراث آن‌هائی که فوت می‌نمایند به میزان مدتی که در جریان سنوات خدمت حق‌ مرخصی داشته و استفاده نکرده باشند حداکثر معادل چهار ماه آخرین حقوق پرداخت خواهد شد.

ماده ۸۰- میزان حقوق مستمری وراث افسران و کارمندانی که فوت می‌کنند عبارتست از دوسوم حقوق بازنشستگی اعم از اینکه به سن قانونی بازنشستگی رسیده یا نرسیده باشند.

‌ماده ۸۱- حقوق بازنشستگی و مستمری و وظیفه بازنشستگی از صندوق بازنشستگی بانک سپه پرداخت خواهد شد که درآمد آن به شرح زیر می‌باشد:

‌الف- یک دهم حقوق ماهیانه کلیه افسران و کارمندان کادر ثابت و وظیفه (‌اعم از شاغل و منتظر خدمت و منتسب و بدون کار) و دانشجویان دانشکده و آموزشگاه‌های نظامی که از حقوق ماهانه آنان کسر می‌شود به علاوه معادل این مبلغ که از بودجه وزارت جنگ و ژاندارمری تامین و پرداخت خواهد شد.

ب- حقوق ماه اول خدمت کلیه کارمندان کادر ثابت و وظیفه و دانشجویان دانشکده و آموزشگاه‌های نظامی.

ج- تفاوت اضافه حقوق درجات و اضافه حقوق سنواتی ماه اول افسران و کارمندان در هر حال و تفاوت افزایش حقوق ماه اول که در نتیجه تغییر اشل حقوق افسران و کارمندان حاصل می‌شود.

‌د- سود قابل تقسیم معاملات ببانک سپه پس از وضع هزینه های اداری.

تبصره (الحاقی ۱۳۶۳/۱۰/۰۶)- مادام که حقوق بازنشستگی مشمولین این قانون به ماخذ یک سی‌ام آخرین حقوق ضربدر سنوات خدمت و حداکثر تا میزان آخرین حقوق زمان اشتغال پرداخت می‌گردد از حقوق ماهانه پرسنلی که با داشتن سی سال سابقه خدمت به علت نیازمندیهای سازمانی در خدمت ابقاء و یا پس از‌بازنشستگی مجدداً به خدمت اعاده می‌شوند کسور بازنشستگی (‌اعم از سهم پرسنل و دولت) دریافت نخواهد شد.

‌ماده ۸۲- افسران و کارمندانی که در عملیات رزمی طوری صدمه ببینند که قادر به ادامه خدمت نباشند حقوقی به نام حقوق وظیفه که میزان آن معادل با آخرین حقوق آنان خواهد بود مادام العمر از بودجه وزارت جنگ و ژاندارمری دریافت و پس از فوت همان مبلغ به نام مستمری متساویاً به وراث تقسیم می‌شود.

‌ماده ۸۳- افسران و کارمندانی که به علت قیود خدمتی (‌غیر از عملیات رزمی) طوری معلول گردند که قادر به ادامه خدمت نباشند به شرح زیر به آنان رفتار خواهد شد.

۱- در صورتی که خدمت آنان کمتر از ۲۰ سال باشد دوسوم آخرین حقوقشان به عنوان حقوق وظیفه از بودجه وزارت جنگ تا رسیدن به حد‌نصاب بیست سال پرداخت و کسور بازنشستگی آن به میزان مندرج در این قانون به صندوق بازنشستگی ریخته خواهد شد و پس از آن همان حقوق بدون کسور بازنشستگی از صندوق بازنشستگی بانک سپه مادام العمر پرداخت خواهد شد و بعد از فوت نیز دوسوم این مبلغ به نام مستمری متساویاً درباره وراث برقرار می‌گردد.

۲- در صورتی که خدمت آنان بیش از بیست سال باشد بازنشسته خواهند شد.

ماده ۸۴- پس از فوت افسر یا کارمند بازنشسته دو سوم حقوق بازنشستگی به طور تساوی به وراث او به عنوان مستمری پرداخت خواهد شد.

ماده ۸۵ (اصلاحی ۱۳۴۴/۱۱/۲۶)- افسران و درجه‌داران و همردیفانی که در جنگ و عملیات رزمی شهید شوند از یک روز قبل از شهادت به یک درجه بالاتر مفتخر شده و‌ مستمری وراث آنان عبارت خواهد بود از حقوق درجه اعطائی که از بودجه وزارت جنگ و ژاندارمری پرداخت خواهد شد.

تبصره (الحاقی ۱۳۵۶/۱۰/۱۳)- پرسنل نظامی منتقل از نیروهای مسلح شاهنشاهی به سازمان اطلاعات و امنیت کشور در صورت شهید شدن در خدمت آن سازمان از یک روز‌قبل از شهادت به یک درجه بالاتر از آخرین درجه نظامی که قبل از انتقال به سازمان مزبور داشته‌اند مفتخر می‌شوند و مستمری وارث آنان برابر قوانین و‌مقررات سازمان اطلاعات و امنیت کشور پرداخت خواهد شد.

‌ماده ۸۶- افسران و درجه‌داران و همردیفانی که در راه انجام وظیفه فوت نمایند تمام حقوق آن‌ها و در صورتی که به علت قیود خدمتی فوت نمایند دوسوم حقوق به عنوان مستمری به وراث آنان پرداخت خواهد شد. هرگاه سابقه خدمت آنان کمتر از ۲۰ سال باشد مبلغ مذکور از بودجه وزارت جنگ یا ژاندارمری و در صورتی که بیشتر از بیست سال سابقه خدمت داشته باشند از صندوق بازنشستگی پرداخت خواهد شد.

ماده ۸۷ (اصلاحی ۱۳۵۳/۰۴/۰۳)- افسران و کارمندانی که به عللی غیر از قیود خدمتی بیمار یا دچار حادثه شوند و بعد از یک سال معالجه طبق تشخیص شورای عالی‌پزشکی نظامی غیر قابل علاج تشخیص و قادر به ادامه خدمت نباشند اعم از اینکه سابقه خدمتشان بیش از ۲۰ سال یا کمتر از آن باشد در ردیف‌ بازنشستگان منظور خواهند شد.

تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۵۳/۰۴/۰۳)- مدت درمان مذکور در این ماده جهت بهبود یافتگان فقط برای یکبار دیگر قابل استفاده خواهد بود و در صورت عود همان بیماری این مدت تمدید نمی‌گردد و این قبیل بیماران بلافاصله بازنشسته خواهند شد.

تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۵۳/۰۴/۰۳)- افسران و کارمندان مسلول مشمول مقررات ماده واحده مربوط به حمایت کارمندان مسلول و پیشگیری بیماری سل مصوب ۱۳۳۳/۱۱/۱۸‌می‌باشند.

ماده ۸۸ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۴/۲۳)- وراثی که حق دریافت مستمری دارند به قرار ذیل می‌باشند:

الف- عیال متوفی تا زمانی که شوهر اختیار نکرده و همچنین شوهر در صورتی که علیل و از کار افتاده و عملا تحت کفالت عیال متوفای خود بوده‌ باشد.

ب- اولاد ذکور تا موقعی که به سن ۲۲ سال تمام نرسیده باشد.

تبصره۱- اولاد علیل که مبتلا به نقص عضو یا بیماری غیرقابل علاج باشد و قادر به کسب معاش در تمام مدت عمر نباشد حق استفاده از مستمری را مادام الحیات خواهد داشت.

ج- اولاد اناث مادامی که شوهر اختیار نکرده

د- پدر و مادر که در کفالت متوفی بوده‌اند.

ه- برادر علیل و یا صغیری که در کفالت متوفی بوده و در صورت اخیر تا موقعی که به سن بیست و دو سال تمام نرسیده باشد.

و- خواهری که در کفالت متوفی بوده تا موقعی که شوهر اختیار نکرده.

ز- نوه‌هائی که پدر و مادرشان فوت و تحت کفالت متوفی بوده اند پسر تا موقعی که به سن ۲۲ سال تمام نرسیده و دختر تا زمانی که شوهر اختیار نکرده.

تبصره ۲- پسری که مشغول تحصیل باشد تا خاتمه ۲۵ سال سن استحقاق دریافت مستمری خواهد داشت.

ماده ۸۹- هر یک از مستمری بگیران اگر مبتلا به بیماری غیرقابل علاج و نقص عضوی شوند که از کسب معاش در تمام عمر عاجز گردند مستمری آنان مادام الحیات پرداخت خواهد شد.

ماده ۹۰ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۵/۱۲)- چنانچه افسران وظیفه زیر پرچم و احتیاط و ذخیره بعلل قیود خدمتی معلول شوند اگر قبل از ورود به خدمت وظیفه کارمند دولت‌ بوده‌اند طبق مقررات این قانون از محل خدمت مربوطه حقوق وظیفه دریافت خواهند کرد و در غیر این صورت مانند کارمندان کادر ثابت درباره آنان‌ رفتار و حقوق وظیفه آنان از بودجه وزارت جنک (جنگ) پرداخت خواهد شد.

ماده ۹۱ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۵/۱۲)- کسانی که در حین انجام خدمت وظیفه عمومی در هر یک از دوره‌های زیر پرچم احتیاط و ذخیره به سبب انجام وظیفه و یا شرکت در‌ عملیات رزمی و قیود خدمتی شهید و یا فوت شده و یا بشوند با وراث مستمری بگیر آن‌ها برابر مقررات مربوط به پرسنل کادر ثابت هم‌ درجه رفتار‌ می‌شود و مستمری مربوط از بودجه وزارت جنگ پرداخت می‌گردد.

تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۵۶/۰۵/۱۲)- در صورتی که مشمولین این ماده و ماده ۹۰ قبل از ورود به خدمت وظیفه عمومی یا احضار به دوره‌های احتیاط و ذخیره از کارمندان دولت‌یا سازمان‌های تابع یا وابسته به دولت بوده و آخرین حقوق دریافتی آنان از سازمان مربوط از میزان حقوقی که برابر قانون استخدام نیروهای مسلح‌شاهنشاهی به آنان تعلق می‌گیرد بیشتر باشد حقوق وظیفه مستمری وراث آنان، بر اساس حقوق بیشتر از بودجه وزارت جنگ پرداخت خواهد شد.

تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۶۰/۰۹/۰۴)- مقررات این ماده و ماده ۹۰ از تاریخ یکم فروردین ماه ۲۵۳۶ قابل اجرا است.

ماده ۹۲ (اصلاحی ۱۳۵۳/۰۵/۰۱)- مستمری مقرری بین کسانی که حق دریافت مستمری دارند به طور تساوی تقسیم خواهد شد و ملاک تشخیص و تعیین اشخاصی که برابر ماده ۸۸ تحت کفالت می‌باشند تعرفه‌های خدمتی یا اظهارنامه سالانه‌ای است که افسران و کارمندان در زمان اشتغال یا بازنشستگی تنظیم کرده یا خواهند کرد. در صورت اعتراض از طرف کسانی که خود را محق بدریافت مستمری میدانند رسیدگی به عهده هیئت‌هائی خواهد بود که حسب مورد در ارتش شاهنشاهی، ژاندارمری کشور، شهربانی کشور از اشخاص بصیر و مطلع تشکیل می‌گردد و نظر این هیئت‌ها قطعی است. ترتیب تشکیل رسیدگی هیئت‌های مذکور به موجب آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب وزارت جنگ می‌رسد.

ماده ۹۳- خدمت سربازی وظیفه وراث مانع پرداخت مستمری به آنان نخواهد شد.

ماده ۹۴- هر یک از ورثه که از دریافت وظیفه محروم می‌گردند سهم آنان به سهم سایر وراث افزوده خواهد شد.

‌ماده ۹۵- هرگاه شخصی به دو یا چند علت حق دریافت حقوق از صندوق بازنشستگی داشته باشد فقط میزان حقوقی که بیشتر است به او تعلق خواهد گرفت.

ماده ۹۶ (اصلاحی ۱۳۴۷/۰۳/۱۵)- وزارت جنگ و سایر وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی یا وابسته به دولت مجازند در صورت احتیاج افسران و درجه‌داران بازنشسته مشمول‌قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی و همردیفان آنان را با موافقت وزارت جنگ به طور موقت و با حفظ وضع بازنشستگی به کار گمارده و‌علاوه بر حقوق بازنشستگی که دریافت می‌دارند حق‌الزحمه مناسبی نیز به آنان پرداخت نماید.

وزارتخانه‌ها و موسساتی که مجاز به کار گماردن افسران و درجه‌داران بازنشسته می‌باشند و همچنین شرایط دعوت و میزان حق‌الزحمه آنان طبق‌آیین‌نامه‌ای که به تصویب کمیسیون‌های نظام و استخدام مجلسین می‌رسد تعیین خواهد شد.

تبصره۱ (منسوخ ۱۴۰۰/۱۱/۱۰)- افسران و درجه‌داران بازنشسته نیروهای مسلح شاهنشاهی که به سمت شهردار انتخاب یا منصوب شوند و یا در شهرداری‌ها خدمت نمایند نیز به ا‌رعایت سایر مقررات مربوط مشمول مقررات ماده فوق خواهند بود.

تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۸/۱۰/۱۵)- حداکثر مدت ۵ سال اشتغال به کار افسران و درجه‌داران و همردیفان آن‌ها تا درجه سروانی (داخل) در سازمان‌های مذکور به شرط تا دیه کسور بازنشستگی بماخذ صدی ده آخرین حقوق درجه مربوطه از لحاظ بازنشستگی جزء سنین خدمت آنان محسوب و حقوق بازنشستگی تجدیدنظر شده از تاریخ تا دیه کسور فوق پرداخت خواهد شد.

ماده ۹۷ (اصلاحی ۱۳۴۶/۰۵/۲۵)- کسانی که بر طبق مقررات این قانون به وزارتخانه‌های دیگر و موسسات دولتی و یا موسسات وابسته به دولت منتقل شده یا بشوند کسور‌ بازنشستگی آن‌ها نیز به صندوق بازنشستگی لاحق منتقل می‌شود و در صورتی که معاودت نمایند تمام کسور بازنشستگی تا تاریخ معاودت آنان به صندوق بازنشستگی ارتش شاهنشاهی ایران برگشت خواهد شد.

ماده ۹۸ (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- افسران بازنشسته فقط در موارد زیر می‌توانند از لباس نظامی استفاده کنند:

۱- در موارد مخصوص بنا به اراده اعلیحضرت همایون شاهنشاه بزرگ ارتشتاران.

۲- در دعوت‌های رسمی ارتش شاهنشاهی.

تبصره (الحاقی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- دارندگان نشان ذوالفقار در همه حال حق پوشیدن لباس نظامی را دارند.

‌ماده ۹۹- مدت زندانی محاکماتی افسران و کارمندان از نظر بازنشستگی جزو ایام خدمت منظور نخواهد شد.

تبصره (الحاقی ۱۳۵۴/۰۳/۱۴)- حبس با خدمت موضوع ماده ۴۲۱ قانون دادرسی و کیفر ارتش از شمول مقررات این ماده مستثنی است و از لحاظ بازنشستگی قابل احتساب است.

ماده ۱۰۰- به افسران و افراد و همردیفان آن‌ها که دارای حقوق بازنشستگی هستند چنانچه ضرورت ایجاب نماید مجدداً از طرف نیروهای مسلح شاهنشاهی و ژاندارمری خدمت جدیدی محول گردد در تمام مدت تصدی از حقوق مربوطه به آن استفاده می‌نمایند و از دریافت حقوق بازنشستگی محروم خواهند بود.

مدت خدمت جدید این اشخاص نیز اضافه بر سنین خدمت منظور و موجب تجدیدنظر در بازنشستگی آنان خواهد بود.

تبصره- تاریخ اشتغال به خدمت جدید و همچنین تاریخ خاتمه آن باید در فرمان همگانی ارتش درج گردد.

‌ماده ۱۰۱- وجوهی که به نحوی از انحا به صندوق بازنشستگی ریخته می‌شود اختصاص به بازنشستگان و معلولین و وراث آنان داشته و به هیچ عنوان نباید به مصرف غیرمجاز برسد متخلفین در حکم مختلفین اموال دولتی محسوب خواهند شد.

ماده ۱۰۲- جز در موارد استیفای حقوق دولت توقیف حقوق بازنشستگی و وظیفه (‌معلولیت) و مستمری وراث در قبال محکومیت های حقوقی و یا به عنوان دیگر و ممنوع است.

تبصره- چنانچه صاحبان حقوق بازنشستگی و وظیفه (‌معلولیت) و مستمری بگیران از عهده پرداخت دین خود دفعتاً برنیایند در صورت معیل بودن یک چهارم و در غیراین صورت یک سوم مقرری آن‌ها در مقابل دین مزبور محسوب و مستهلک خواهد شد.

تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۴۶/۰۳/۲۹)- هرگاه افسران و کارمندان بازنشسته نیروهای مسلح شاهنشاهی به علت جرائمی که در زمان قبل از بازنشستگی مرتکب شده‌اند به حبس با کار یا مجرد و یا به بیش از یک سال حبس تادیبی محکوم گردند از دریافت حقوق بازنشستگی محروم خواهند بود لیکن از تاریخ قطعیت‌ حکم به عائله تحت تکفل آنان ماهیانه مبلغی معادل مستمری وراث مستمری‌بگیر بازنشستگان متوفی با رعایت مقررات قانون استخدام نیروهای‌مسلح شاهنشاهی مربوط به مستمری پرداخت خواهد شد ولی اگر به علت جرائم عمدی که در زمان بازنشستگی مرتکب شده‌اند بمجازاتهای مذکور‌در فوق محکوم شده یا بشوند از تاریخ قطعیت حکم کلیه عناوین و امتیازات نظامی آنان سلب و فقط استحقاق دریافت حقوق بازنشستگی را خواهند‌ داشت.

تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۴۳/۰۸/۰۹)- در صورتی که مشمولین تبصره ۲ به استناد ماده ۷۰ اصلاحی قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی باز نشسته شده باشند مبلغی که به عائله آن‌ها پرداخت می‌شود بر مبنای سنوات خدمت آنان محاسبه و تعدیل خواهد شد.

تبصره ۴ (اصلاحی ۱۳۵۰/۰۳/۳۰)- افسران و کارمندانی که با داشتن حداقل بیست سال تمام سابقه خدمت به استناد بند د ماده ۱۵ این قانون و یا به موجب مقررات بند ۸ ماده ۱۵ قانون تشکیل دادگاه‌های انتظامی قضات ارتش اخراج شده یا می‌شوند از تاریخ اخراج با عائله تحت تکفل آنان برابر مقررات تبصره ۲ این ماده رفتار خواهد شد

این قبیل اخراج‌شدگان حق استفاده از مقررات ماده ۱۰۶ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی را ندارند مگر اینکه فاقد عائله مستمری‌بگیر باشند.

افسران و کارمندان اخراجی با عائله تحت تکفل آنان که تابعیت ایران را ترک کرده یا بعداً ترک نمایند نمی‌توانند از مقررات این تبصره استفاده کنند همچنین در صورتی که افسران و کارمندان موضوع این تبصره در یکی از وزارتخانه‌ها و سازمان‌های دولتی و وابسته به دولت موظفاً به خدمت مشغول شوند از تاریخ اشتغال به خدمت مستمری عائله آنان قطع خواهد شد مقررات این تبصره درباره افسران و کارمندانی که قبل از تصویب قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی در شرایط مشابه اخراج شده‌اند و همچنین عائله تحت تکفل آنان قابل اجراء می‌باشد مشروط بر اینکه وجوهی را که از‌بابت کسور بازنشستگی در موقع اخراج دریافت کرده‌اند به اقساط ماهانه در مدت حداکثر سه سال تعهد و به صندوق بازنشستگی مسترد دارند.

تبصره ۵ (الحاقی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- پرسنلی که با داشتن حداقل بیست سال تمام سابقه خدمت مستند به احکام صادره از دادگاه انقلاب اسلامی اخراج شده و یا می‌شوند از تاریخ اخراج با عائله تحت تکفل آنان با رعایت تبصره ۴ این ماده برابر مقررات تبصره ۲ ماده مزبور رفتار خواهد شد و هرگاه مدت آنان کمتر از بیست سال تمام باشد مستمری عائله تحت تکفل در مورد کسانی که پانزده سال تمام یا بیشتر سابقه خدمت دارند بر مبنای همان سال‌های خدمت و درباره سایرین به ماخذ سال‌های خدمت با ارفاق پنج سال به شرطی که از پانزده سال بیشتر نشود و حسب مورد وزارت دفاع ملی یا وزارت کشور (ژاندارمری، شهربانی) پرداخت خواهد شد.

تبصره ۶ (الحاقی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- با وراث مستمری بگیر پرسنل وظیفه که به موجب احکام صادره از دادگاه‌های انقلاب معدوم شده یا می‌شوند برابر مقررات ماده ۹۱ قانون استخدام ارتش جمهوری اسلامی ایران مربوط به فوت عادی رفتار خواهد شد مشروط بر اینکه دادگاه انقلاب اسلامی رای پرداخت مستمری داده باشد.

تبصره ۷ (اصلاحی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- مشمولین مقررات تبصره‌های ۲ و ۳ و ۴ حق استفاده از هیچ یک از مزایای بازنشستگی و عناوین مربوط نخواهند داشت.

تبصره ۸ (الحاقی ۱۳۵۸/۰۸/۲۹)- در تمام تبصره‌های فوق الذکر هیچ یک از موارد نبایستی با احکام صادره دادگاه‌های انقلاب مغایرت داشته باشد.

ماده ۱۰۳- تاریخ برقراری حقوق بازنشستگی و مستمری و وظیفه بازنشستگی ضمن تصریح مبلغ و هویت ذوی الحقوق در فرمان همگانی ارتش درج خواهد شد.

‌ماده ۱۰۴- ترک تابعیت بازنشستگان و معلولین و هر یک از وراث قانونی موجب قطع حقوق آنان به نفع صندوق بانشستگی خواهد بود.

‌ماده ۱۰۵- هرگاه شخصی که دارای حقوق بازنشستگی با وظیفه است مفقودالاثر شود و مدت یک سال حقوق بازنشستگی یا وظیفه خود را مطالبه ننماید وراث ذوی الحقوق او چنانچه مطابق این قانون مستمری به آن‌ها تعلق گیرد حق دارند موقتاً مستمری قانونی خود را تقاضا نمایند چنانچه بعدها معلوم شود شخص مفقودالاثر فوت نموده مستمری متوفی از تاریخ فوت به طور دائم برقرار می‌شود و در صورتی که معلوم شود در حال حیات می‌باشند وضعیت حقوق آنان به حال اولیه اعاده می‌گردد.

‌ماده ۱۰۶- به افسران و کارمندانی که از خدمت اخراج یا مستعفی می‌گردند نصف کسور بازنشستگی آنان که به صندوق بازنشستگی پرداخته مسترد خواهد شد.

ماده ۱۰۷- معلولین مصرحه در این قانون چنانچه قبل از رسیدن به سن بازنشستگی بهبودی حاصل نمایند و امکان ارجاع شغل به آنان از طرف کمیسیون عالی پزشکی نظامی گواهی شود به خدمت اعاده و به کار مناسب گمارده خواهند شد.

ماده ۱۰۸- هرگاه در اثر ترقی هزینه زندگی به حقوق افسران و کارمندان شاغل مبلغی اضافه شود معادل آن به حقوق بازنشستگان و معلولین و مستمری بگیران همدرجه آنان که قدمت خدمتشان مساوی است اضافه خواهد شد به طور کلی هر موقع اشل حقوق افسران و کارمندان کسر یا علاوه گردد حقوق بازنشستگی یا وظیفه یا مستمری که به موجب این قانون برقرار می‌شود به همان نسبت کسر یا علاوه خواهد شد.

تبصره- کلیه بازنشستگان و موظفین و مستمری بگیران فعلی از تاریخ تصویب از مقررات این قانون استفاده خواهند کرد.

ماده ۱۰۹- حقوقی که در موقع بازنشستگی مطابق مقررات این قانون تعلق می‌گیرد از صندوق بازنشستگی و آنچه در اثر تغییر اشل به حقوق بازنشستگان و معلولین و مستمری بگیران اضافه شود از بودجه وزارت جنگ و ژاندارمری تامین و پرداخت خواهد شد.

فصل هفتم: متفرقه

ماده ۱۱۰- دریافت دو حقوق از صندوق دولت و سازمان‌های وابسته به آن به هر عنوان مطلقاً ممنوع است و همچنین تصدی دو شغل سازمانی ممنوع است مگر در موارد غیرعادی که به اراده سنیه ملوکانه ممکن خواهد بود.

ماده ۱۱۱ (اصلاحی ۱۳۴۳/۰۸/۰۹)- اعطای ارشدیت به افسران و کارمندان کادر ثابت نیروهای مسلح شاهنشاهی در صورت ابراز لیاقت و شایستگی فوق‌العاده و فداکاری از‌ طرف آنان در هر موقع به مدت حداکثر معادل نصف حداقل مدت توقف قانونی در درجه مربوط منوط به اراده سنیه شاهانه خواهد بود.

ماده ۱۱۲ (اصلاحی ۱۳۵۵/۰۳/۲۹)- افسران و کارمندان حق استفاده از مرخصی سالیانه را با استفاده از حقوق و مزایای مربوطه به شرح ذیل دارا می‌باشند:

الف- افسران و کارمندان کادر ثابت اعم از نظامی و غیر نظامی یک ماه و آن‌ها که در نقاط بد آب و هوا خدمت می‌کنند چهل و پنج روز.

ب- افسران و درجه‌داران و افراد وظیفه بیست روز دفعتاً یا به فاصله هر شش ماه ده روز.

ماده ۱۱۳ (اصلاحی ۱۳۵۱/۰۹/۲۱)– برای رسیدگی به تخلفات افسران و همردیفان که مستوجب اخراج (‌موضوع ماده ۱۵) می‌باشند و همچنین برای رسیدگی به شکایات آنان راجع بامور خدمتی که در سلسله مراتب به نتیجه قطعی نرسیده‌اند هیئتی به نام هیئت رسیدگی به شرح زیر تشکیل می‌شود:

۱- وزیر جنگ

۲- رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران.

۳- رئیس ستاد نیروی مربوطه (‌زمینی – هوایی – دریایی)

۴- دادستان ارتش

۵- رئیس کارگزینی ارتش.

۱ (الحاقی ۱۳۵۱/۰۹/۲۱)- رسیدگی به شکایات

‌الف- به شکایات افسران و همردیفان آنان که با رعایت سلسله مراتب واصل می‌گردد بر حسب مورد در وزارت جنگ – ستاد بزرگ ارتشتاران -‌ نیروهاﻯ (‌زمینی – هوایی – دریائی) سرا ﻯ نظامی شاهنشاهی – گارد شاهنشاهی – ژاندارمرﻯ کل کشور و شهربانی کل کشور تا دو مرحله و در دو رده‌ بالاتر رسیدگی می‌شود و تصمیمات متخذه در این مورد پس از تایید.

ب- در صورتی که شاکی یا طرف او امیر بوده و یا اینکه موضوع شکایت مربوط به نتیجه تصمیمات متخذه کمیسیونی باشد که اعضاﻯ آن امیر بوده‌اند بدواً شکایت در رده نیرو با سازمان مربوط مورد رسیدگی قرار گرفته و هرگاه به نتیجه قطعی نرسد مراتب با خلاصه نتیجه رسیدگی به ستاد بزرگ‌ ارتشتاران گزارش می‌شود تا در شورائی که اعضاﻯ آن بنا به استدعاﻯ ستاد بزرگ ارتشتاران و تصویب ذات مبارک شاهانه تعیین می‌گردد رسیدگی شود‌ و نظر شوراﻯ مزبور پس از تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه قطعی خواهد بود.

۲- رسیدگی به تخلفات در هیئت‌هاﻯ مرکب از اعضای مشروح زیر به عمل می‌آید (اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۰۱):

الف- در مورد امراء و سرهنگ‌ها و همردیفان آنان در صورتی که جمعی ارتش شاهنشاهی باشند:

۱) وزیر جنگ.

۲) رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران.

۳)یکی از فرماندهان نیروی مربوط (‌زمینی – هوایی – دریائی) رئیس سرای نظامی شاهنشاهی، فرمانده گارد شاهنشاهی بر حسب مورد.

۴) یکی از فرماندهان دو نیروﻯ دیگر به نوبت.

۵- فرمانده ژاندارمرﻯ کل کشور و یا رئیس شهربانی کل کشور به نوبت.

ب- در مورد امراء و سرهنگ‌ها و همردیفان آنان در صورتی که جمعی ژاندارمرﻯ کل کشور و یا شهربانی کل کشور باشند:

۱) وزیر جنگ.

۲) رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران.

۳) فرمانده ژاندارمرﻯ کل کشور.

۴) رئیس شهربانی کل کشور.

۵) یکی از فرماندهان نیروهاﻯ سه‌گانه (‌زمینی – هوایی – دریائی) به نوبت.

پ- در مورد سایر افسران از (‌سرهنگ دوم به پائین) و همردیفان آنان:

هیئت رسیدگی از معاونان مقامات مذکور در قسمت‌هاﻯ الف و ب بند ۲ این ماده یا رئیس ستاد مربوط (‌با تشخیص فرمانده) تشکیل خواهد شد.

تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۱/۰۹/۲۱)- وقتی یکی از مقامات بالا با شاکی قرابت نسبی یا سببی داشته باشد حق شرکت در کمیسیون را نداشته و با کسب اجازه از اعلی حضرت‌ همایون شاهنشاه مقام همطراز دیگرﻯ در کمیسیون شرکت خواهد نمود.

تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۵۱/۰۹/۲۱)- در صورتی که یکی از اعضاﻯ شوراﻯ رسیدگی به شکایات و یا هیئت‌هاﻯ رسیدگی به تخلفات به عللی از قبیل ماموریت – بیمارﻯ یا مرخصی‌ نتواند شخصاً در یک یا چند جلسه حضور بهم رساند افسری که عملاً وظایف محول به وﻯ را عهده‌دار می‌باشد در جلسات شرکت خواهد نمود مشروط بر اینکه اکثریت هیئت از اعضاﻯ اصلی مندرج در این ماده باشند.

تبصره ۳ (اصلاحی ۱۳۵۱/۰۹/۲۱)- ارجاع پرونده افسران و همردیفان آن‌ها به هیئت رسیدگی با کسب اجازه از پیشگاه اعلیحضرت همایون شاهنشاه خواهد بود.

تبصره ۴ (اصلاحی ۱۳۵۱/۰۹/۲۱)- هیئت رسیدگی می‌تواند از هر مقام تابع نیروهاﻯ مسلح شاهنشاهی که ضرورﻯ تشخیص دهد به منظور اظهار نظر دعوت نماید ولی هیچ یک‌ از این مقامات حق راﻯ نخواهند داشت.

تبصره ۵ (الحاقی ۱۳۵۱/۰۹/۲۱)- حداقل یک هفته قبل از تشکیل جلسه رسیدگی به تخلفات افسران و همردیفان آن‌ها موضوع تخلف و دلائل مربوط کتباً به آنان ابلاغ می‌گردد،‌ تا خود را برای پاسخگوئی آماده نمایند.

ماده ۱۱۴ (منسوخ ۱۳۵۱/۰۹/۲۱)- در صورتی که موضوع رسیدگی مربوط به یکی از افسران ژاندارمری باشد به جای فرمانده نیرو مربوطه فرمانده ژاندارمری در هیئت‌ رسیدگی شرکت خواهد نمود.

ماده ۱۱۵- تصمیمات هیئت رسیدگی پس از استماع دفاع افسران و همردیفان به اکثریت آراء اتخاذ و سپس به پیشگاه اعلیحضرت همایون شاهنشاه گزارش و در صورت تصویب به موقع اجرا گذارده خواهد شد.

‌ماده ۱۱۶ (اصلاحی ۱۳۵۳/۰۵/۱۶)- حدود اختیارات فرماندهان نیروهای سه‌گانه و گارد شاهنشاهی و مقامات بالاتر در مورد تنبیه افسران متخلف و همردیفان تا سرهنگ دوم (‌داخل) علاوه بر آنچه که در آیین‌نامه انضباطی پیش‌بینی شده به شرح زیر است:

الف- انتظار خدمت حداکثر تا شش ماه موضوع ماده ۱۲.

ب- بدون کاری حداکثر تا سه ماه موضوع ماده ۱۳.

ج- کسر حقوق تا میزان یک‌پنجم (۵/۱) حقوق ماهانه زمان اشتغال حداکثر برای مدت چهار ماه.

تبصره (اصلاحی ۱۳۵۳/۰۵/۱۶)- اختیارات مذکور در بندهای الف و ب و ج نسبت به درجه‌داران و افراد و همردیفان با مقامات مذکور در ماده ۱۹ می‌باشد.

ماده ۱۱۷ (اصلاحی ۱۳۴۵/۰۹/۱۳)- انتظار خدمت و بدون کاری سرهنگ به بالا به شرح زیر:

الف- انتظار خدمت سه ماه.

ب- بدون کاری دو ماه.

ج- کسر حقوق تا میزان یک پنجم (۱/۵) حقوق ماهانه زمان اشتغال حداکثر برای مدت چهار ماه. اجرای اختیارات مذکور در بندهای الف و ب و ج‌ موکول به تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه بزرگ ارتشتاران خواهد بود.

تبصره (اصلاحی ۱۳۴۵/۰۹/۱۳)- فرمانده ژاندارمری کل کشور نسبت به افسران و درجه‌داران و افراد و همردیفان ژاندارمری تا سرهنگ دوم (‌داخل) دارای اختیارات مذکور در‌بندهای الف و ب و ج ماده ۱۱۶ بوده و در مورد سرهنگ به بالا موکول به تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه بزرگ ارتشتاران خواهد بود.

ماده ۱۱۸- اخراج درجه‌داران و همردیفان موکول به پیشنهاد کمیسیون تحقیق متشکل از پنج نفر افسر از واحد مربوطه و تصویب مقامات مذکور در ماده ۱۹ می‌باشد.

ماده ۱۱۹ (اصلاحی ۱۳۳۷/۱۲/۱۲)- اخراج دانشجویان دانشکده‌های افسری و آموزشگاه افسری جزء کادر ثابت و احتیاط موکول به پیشنهاد شورای دانشکده افسری یا‌ شورای دانشگاه نظامی و تصویب فرمانده نیرو نیروی مربوطه خواهد بود.

ماده ۱۲۰- اخراج دانش آموزان آموزشگاه‌های درجه داری موکول به پیشنهاد کمیسیون تحقیق متشکل از پنج افسر از واحد مربوطه و تصویب مقامات مذکور در ماده ۱۹ می‌باشد.

‌تبصره ۱- دانشجویان و دانش آموزان داوطلب چنانچه در جریان دوره تحصیلی به یکی از علل مشروح زیر:

‌عدم انضباط. فساد اخلاق. عدم صلاحیت. معافیت بر حسب تقاضای شخصی از دانشکده و یا آموزشگاه اخراج شوند مدت تحصیل آنان جزو خدمت زیر پرچم محسوب خواهد شد.

تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۴۳/۰۸/۰۹)- در صورتی که مشمولین دیپلمه و بالاتر که برای نیل به مقام افسری یا درجه‌داری قسمت‌ها اعزام می‌گردند در حین خدمت قبل از نیل به درجات افسری یا درجه‌داری مرتکب عملی گردند که دلالت بر عدم شایستگی آنان جهت نیل به درجات مذکور بنماید و مراتب مورد گواهی شورای‌ سازمان فرهنگی و تصویب فرمانده نیروی مربوط واقع گردد بایستی خدمت زیر پرچم را تا دو سال با احتساب مدت خدمت قبلی با درجه و حقوق و‌ مزایای سرباز وظیفه انجام دهند.

ماده ۱۲۱- افسران و کارمندان ژاندارمری کل کشور از لحاظ استخدام تابع مقررات این قانون خواهند بود.

ماده ۱۲۲- حقوق بازنشستگی و مستمری و وظیفه بازنشستگی افسران و درجه‌داران ژاندارمری طبق مقررات این قانون از صندوق بازنشستگی بانک سپه پرداخت خواهد شد و کسور بازنشستگی آنان ماهانه طبق مقررات مندرج در ماده ۸۱ از طریق ژاندارمری به صندوق بازنشستگی بانک سپه پرداخت خواهد شد.

‌ماده ۱۲۳- وزارت جنگ موظف است آیین‌نامه‌های مذکور در این قانون را تنظیم و پس از تصویب کمیسیون‌های مربوطه مجلسین به موقع اجرا‌ گذارد.

تبصره (الحاقی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- وزارت جنگ می‌تواند علاوه بر مواردی که لزوم تدوین آیین‌نامه اجرایی در موارد مختلف قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی قید شده است در سایر مواردیکه برای اجرای مقررات قانون مزبور ضروری تشخیص دهد آیین‌نامه اجرایی لازم تهیه نماید. این آیین‌نامه‌ها نیز پس از تصویب کمیسیون‌های مربوط مجلسین قابل اجرا خواهد بود.

ماده ۱۲۴- مقررات این قانون که شامل ۷ فصل و ۱۲۵ ماده ۴۴ تبصره می‌باشد با توجه به ماده ۵۱ از تاریخ تصویب به موقع اجرا گذارده خواهد شد و قوانین ترفیعات و بازنشستگی و مقررات حقوق ماهانه قبلی ارتش و هر نوع قوانین دیگر که مغایر این قانون باشد ملغی می‌گردد.

‌ماده ۱۲۵- وزارت جنگ و کشور مامور اجرای این قانون می‌باشند.

این قانون که مشتمل بر یکصد و بیست و پنج ماده و چهل و چهار تبصره است در جلسه یکشنبه سی ام تیر ماه یک هزار و سیصد و سی و شش به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رئیس مجلس شورای ملی – رضا حکمت

قانون بالا در جلسه ۱۳۳۶/۳/۳۰ به تصویب مجلس سنا رسیده است.

ماده واحده (اصلاحی ۱۳۵۳/۰۴/۰۳)- داوطلبان آموزشگاه‌های گروهبانی ارتش و ژاندارمری چنانچه حداقل دارای گواهینامه دوره اول متوسطه بوده و حائز بودن چنین شرایطی در مورد‌ آنان برابر اساسنامه‌های آموزشگاه‌های مزبور ضروری باشد پس از طی دوره این آموزشگاه‌ها به درجه گروهبان دومی نائل خواهند شد.

تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۳/۰۴/۰۳)- دانش‌آموزان آموزشگاه‌های مذکور در صورتی که مدت دوره آموزشگاه بیش از یک سال باشد در مدت تحصیلات مازاد بر یک سال از‌ حقوق ماهانه معادل حقوق درجه گروهبان دومی استفاده خواهند نمود و مدت آموزش مازاد بر یک سال نیز از لحاظ ترفیع بعدی جزو خدمت در درجه‌ گروهبان دومی آنان محسوب خواهد گردید.

تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۳/۰۴/۰۳)- دانش‌آموزان آموزشگاه‌های مذکور که دوره آن‌ها بیش از یک سال است در صورتی که در آزمایش‌های پایان سال یکم موفقیت حاصل و شایستگی‌های لازم را ابراز نمایند و مقتضیات نیرو یا سازمان مربوط نیز ایجاب نماید ممکن است در پایان سال یکم تحصیل به درجه گروهبان دومی نائل و بقیه دوره را با همان درجه طی نمایند.

ماده واحده (الحاقی ۱۳۴۳/۰۳/۱۰)- وزارت جنگ می‌تواند درجه‌داران وظیفه دیپلمه را که در حین انجام خدمت زیر پرچم و یا پس از پایان خدمت مزبور داوطلب خدمت در کادر ثابت‌ نیروهای مسلح شاهنشاهی می‌گردند در صورت احتیاج و دارا بودن شرایط مندرج در قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی با همان درجه‌ای که‌ دارند به خدمت بپذیرد.

تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۴۳/۰۳/۱۰)- در صورتی که از تاریخ خاتمه خدمت زیر پرچم این قبیل درجه‌داران بیش از یک سال گذشته باشد پس از طی دوره اطلاعات مخصوص‌ رسته مربوط به خدمت پذیرفته خواهند شد.

تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۴۳/۰۳/۱۰)- مدت خدمت درجه‌داری وظیفه این قبیل داوطلبان در مدت انجام خدمت زیر پرچم جزو قدمت خدمت آنان در درجه مربوط محسوب‌ خواهد شد.

ماده واحده (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- در صورتی که افسران و درجه‌داران و افراد و همردیفان مبادرت به اعمال و رفتار خلاف حیثیت و شئون نظامی یا مصالح ارتش شاهنشاهی بنمایند و اهمیت اعمال و رفتار مزبور به حدی نباشد که برابر مقررات بند (د) ماده ۱۵ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی مستلزم اخراج از خدمت باشد بر حسب مورد برابر مقررات مشروحه زیر به توقیف یا تنزیل درجه یا رتبه تنبیه خواهند شد. افسران و همردیف آنان به توقیف یک یا دو درجه یا رتبه برای مدت محدود (حداکثر تا یک سال) و یا به تنزیل قطعی یک یا دو درجه یا رتبه.

درجه‌داران و افراد و همردیف آنان به توقیف یک یا چند درجه یا رتبه برای مدت محدود (حداکثر تا یک سال) و یا به تنزیل قطعی یک یا چند درجه یا رتبه تا درجه سربازی یا همردیف آن.

تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- تنبیهات مذکور بالا در مورد افسران و همردیف آنان با انجام تشریفات مقرر در مواد ۱۱۳ و ۱۱۵ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی و در مورد درجه‌داران و افراد و همردیف آنان با انجام تشریفات مقرر در ماده ۱۱۸ همان قانون اجرا خواهد شد.

تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- در مورد افسران و درجه‌داران و افراد و همردیفانی که به موجب مقررات این قانون به توقیف درجه یا رتبه تنبیه می‌شوند رعایت مقررات زیر ضروری خواهد بود.

الف (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- افسران و درجه‌داران و افراد و همردیفان مذکور از تاریخ اجرای تنبیه تا تاریخ رفع توقیف درجه یا رتبه از حقوق و مزایای درجه یا رتبه‌ای که پس از اجرای تنبیه دارا می‌شوند استفاده می‌نمایند.

ب (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- مدت توقیف درجه یا رتبه از طرف هیئت یا کمیسیون مندرج در مواد ۱۱۳ و ۱۱۸ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی تعیین و پیشنهاد می‌گردد و تنبیه شدگان مذکور در پایان مدت توقیف درجه یا رتبه بلافاصله از درجه یا رتبه قبل از تنبیه استفاده خواهند نمود.

ج (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- رفع توقیف درجه یا رتبه قبل از انقضای مدت تنبیه مذکور بنا به پیشنهاد فرمانده یا رئیس مربوط با تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه (در مورد افسران و همردیف آنان) و تصویب مقامات مصرحه در ماده ۱۹ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی (در مورد درجه‌داران و افراد و همردیف آنان) امکان خواهد داشت.

د (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- مدت توقیف درجه یا رتبه جزو قدمت خدمت در درجه یا رتبه‌ای که تنبیه شدگان قبل از اجرای تنبیه داشته‌اند محسوب نخواهد شد.

ه (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- در صورتی که افسران و همردیف آنان در زمان توقیف درجه یا رتبه به حدنصاب سن درجه یا رتبه جدید (موضوع ماده ۶۹ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی) برسند بازنشسته نخواهند شد مگر اینکه به حدنصاب سن درجه یا رتبه‌ای که قبل از اجرای تنبیه داشته‌اند رسیده باشند که در این صورت با درجه یا رتبه‌ای که قبل از اجرای تنبیه داشته‌اند رسیده باشند بازنشسته خواهند شد.

و (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- درجه‌داران و افراد و همردیف آنان در صورتی که در زمان توقیف درجه به حدنصاب سن درجه یا رتبه برسند (موضوع ماده ۶۹ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی) با درجه یا رتبه‌ای که قبل از اجرای تنبیه داشته‌اند بازنشسته خواهند شد.

تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- قدمت خدمت افسران و درجه‌داران و افراد و همردیفانی که به موجب مقررات این قانون به توقیف یا تنزیل درجه یا رتبه تنبیه می‌شوند بلافاصله پس از اجرای تنبیه همان قدمتی خواهد بود که در درجه یا رتبه جدید قبلا داشته‌اند.

تبصره ۴ (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- مقررات این قانون در مورد افسران و درجه‌داران و افراد و همردیفان ژاندارمری و شهربانی کل کشور که مبادرت به اعمال و رفتار خلاف حیثیت شئون خدمت و یا مصالح سازمان مربوط بنمایند نیز لازم الاجرا است.

تبصره ۵ (الحاقی ۱۳۴۳/۱۲/۰۳)- این قانون که مشتمل بر ماده واحده و پنج تبصره می‌باشد از تاریخ تصویب به موقع اجرا گذاشته می‌شود و قوانین و مقرراتی که با آن مغایرت دارند از همان تاریخ ملغی می‌گردند.

ماده واحده (الحاقی ۱۳۴۵/۰۴/۲۸)- افسران و همردیف افسرانی که بر طبق تعرفه ها و سوابق خدمتی استعداد و توانائی لازم برای انجام وظائف متناسب با درجه یا رتبه و تخصص مربوط نداشته باشند به موجب مقررات و آیین‌نامه‌ای که در این مورد توسط وزارت جنگ تدوین و به تصویب کمیسیون‌های مربوط مجلسین خواهد رسید در صورت داشتن حداقل بیست سال تمام سابقه خدمت با همان مدت خدمتی که دارند بازنشسته می‌شوند و در غیر این صورت سوابق خدمتی آنان بازخرید خواهد شد.

ماده واحده (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- در صورتی که مدت خدمت افسران و کارمندان موضوع مواد ۸۰ و ۸۷ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی از ۱۵ سال کمتر‌ باشد مدت خدمت آنان ۱۵ سال محسوب و حقوق بازنشستگی آنان و یا مستمری وراث به نسبت مدت خدمت انجام شده از صندوق بازنشستگی‌ مربوطه و بقیه تا ۱۵ سال در بودجه‌های وزارت جنگ- ژاندارمری کل کشور و شهربانی کل کشور منظور و به آنان پرداخت خواهد شد و از بابت مدتی که‌ به خدمت آنان اضافه می‌گردد کسور بازنشستگی دریافت نخواهد شد.

تبصره (الحاقی ۱۳۵۳/۰۵/۰۷)- در صورتی که مدت خدمت افسران و کارمندان مبتلا به انواع سرطان از بیست سال کمتر باشد مدت خدمت آنان بیست سال محسوب و حقوق بازنشستگی آنان و یا مستمری وراث به نسبت مدت خدمت انجام شده از صندوق بازنشستگی مربوط و بقیه تا بیست سال حسب مورد از اعتبار مصوب در بودجه وزارت جنگ و ژاندارمری کشور و شهربانی کشور پرداخت می‌شود و از بابت مدتی که به خدمت آنان اضافه می‌گردد کسور بازنشستگی دریافت نخواهد شد.

ماده واحده (الحاقی ۱۳۵۸/۱۱/۱۷)- در مورد آنعده از پرسنل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران که به منظور خدمت در رسته های مختلف استخدام شده ولی قبل از خاتمه دوره قبل و نیل به درجه به علت نیاز ارتش به دوره دیگر اعزام و در رسته جدید فارغ التحصیل گردیده یا می‌گردند مدت آموزش مازاد بر مدت‌های مقرره زیر (از تاریخ ورود به دانشکده یا آموزشگاه تا زمان فراغت از تحصیل بدون احتساب مدت مردودیت و تجدیدی) از لحاظ ترفیع جزو قدمت خدمت آنان در درجه اخیر محسوب خواهد شد:

۱- مدت دانشکده افسری سه سال

۲- مدت آموزشگاه‌های افسری یک سال

۳- مدت آموزشگاه‌های هنرفران دو سال

۴- مدت آموزشگاه‌های درجه داری یک سال

ماده ۱ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- از تاریخ یکم مهر ماه ۱۳۴۷ در نیروی هوایی شاهنشاهی طبقه نظامی جدیدی به نام همافران که جزو نیروهای مسلح شاهنشاهی محسوب‌ می‌شوند ایجاد می‌گردد که دارای شش درجه به شرح و ترتیب زیر می‌باشد:

الف- همافر ۳

ب- همافر ۲

ج- همافر ۱

د- سر همافر ۳

ه- سرهمافر ۲

و- سرهمافر ۱

ماده ۲ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- نیل به درجه همافر سومی موکول به طی دوره آموزشگاه همافری است که شرط ورود به آن داشتن گواهینامه دوره کامل متوسطه در رشته‌ریاضی یا طبیعی می‌باشد.

تبصره (اصلاحی ۱۳۵۸/۰۶/۲۶)- در صورتی که مدت دوره آموزشگاه همافری بیش از دو سال باشد هنرجویان در مدت تحصیلات مازاد بر دو سال از حقوق ماهانه معادل‌حقوق درجه همافر سومی استفاده خواهند کرد و مدت آموزش مازاد بر دو سال آنان نیز (‌بدون احتساب مدت مردودیت و تجدیدی) پس از نیل به درجه همافر سومی از لحاظ ترفیع جزو خدمت در درجه آنان محسوب خواهد گردید.

چنانچه این قبیل هنرجویان شایستگی‌های لازم را ابراز نمایند و مقتضیات نیرو و یا سازمان مربوط نیز ایجاب نماید ممکن است در پایان دو سال به درجه همافر سومی نایل و بقیه دوره را با همان درجه طی نمایند.

ماده ۳ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- حداقل مدت توقف همافران در هر یک از درجات همافری برای نیل به درجه بالاتر به شرح زیر می‌باشد:

الف- از همافر سومی به همافر دومی ۳ سال.

ب- از همافر دومی به همافر یکمی ۳ سال.

ج- از همافر یکمی به سرهمافر سومی ۴ سال.

د- از سرهمافر سومی به سرهمافر دومی ۵ سال.

ه- از سرهمافر دومی به سرهمافر یکمی ۶ سال.

ماده ۴ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- حقوق درجه همافر ۳ معادل سه برابر مبنای حقوق مندرج در ماده ۵۱ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی با تغییراتی که در آن به عمل‌ آمده می‌باشد.

‌حقوق درجه هر یک از درجات بعدی همافران عبارتست از حقوق درجه قبل به علاوه بیست درصد مبنای حقوق ضربدر سنوات حداقل مدت توقف‌در درجه قبل.

ماده ۵ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- حقوق سنواتی همافران معادل ۱۰/۱ مبنای حقوق می‌باشد.

ماده ۶ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- حقوق ماهانه هنرجویان آموزشگاه همافری در مدت تحصیل معادل ۳/۲ مبنای حقوق می‌باشد.

ماده ۷ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- میزان فوق‌العاده سختی در خدمت همافران و هنرجویان آموزشگاه همافری در آیین‌نامه فوق‌العاده سختی خدمت کادر تخصصی نیروی هوایی‌ شاهنشاهی تعیین می‌شود.

ماده ۸ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- هزینه سفر- فوق‌العاده‌های انتقال و ماموریت و بدی آب و هوای همافران و سرهمافران به ترتیب به میزانی است که به ستوان دوم و ستوان‌ یکم پرداخت می‌شود.

ماده ۹ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- از لحاظ اجرای مقررات مواد ۶۳- ۶۴ و ۶۵ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی با همافران مانند افسران رفتار می‌شود.

ماده ۱۰ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- همافران از لحاظ مقررات انضباطی و کیفری مشمول مقررات مربوط به افسران جزء می‌باشند.

ماده ۱۱ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- از لحاظ اعطای درجات موقت همافران مشمول مقررات (‌قانون مربوط به اعطای درجات موقت به افسران نیروهای هوایی و دریائی ارتش)‌ مصوب خرداد ماه ۱۳۴۳ و آیین‌نامه اجرایی آن می‌باشند.

ماده ۱۲ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- حد نصاب سن بازنشستگی اجباری همافران داشتن حداقل سی سال سابقه خدمت و ۵۶ سال (تمام) سن می‌باشد.

ماده ۱۳ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- اعطای درجه همافر سومی به فارغ‌ التحصیلان آموزشگاه همافری نیروی هوایی شاهنشاهی و هم چنین ترفیع درجات – اعمال تنبیهات‌ انضباطی پیش‌بینی شده در قوانین استخدامی نیروهای مسلح شاهنشاهی – بازخرید سوابق خدمتی و بازنشستگی همافران با رعایت مقررات این قانون‌ و سایر قوانین استخدامی نیروهای مسلح شاهنشاهی از اختیارات فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی می‌باشد.

ماده ۱۴ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- فارغ‌ التحصیلان آموزشگاه کمک مهندسی نیروی هوایی شاهنشاهی در صورت تمایل به خدمت در طبقه همافری با احتساب مدت خدمت‌ مربوط بر طبق مقررات این قانون و احراز سایر شرایط لازم تبدیل وضع خدمت می‌یابند و از درجه و حقوق و مزایایی که به آنان تعلق می‌گیرد استفاده‌ می‌نمایند.

تبصره (الحاقی ۱۳۵۸/۱۲/۲۷)- آن عده از فارغ التحصیلان آموزشگاه بانوان متخصص مرکز ارتباط نیروی هوایی که شرط ورود آنان به آموزشگاه مربوط دارا بودن دیپلم کامل متوسطه بوده و به موجب موافقتنامه شورای مرکزی دانشگاه‌ها کمک مهندس درجه ۲ شناخته شده و در شمول مقررات این ماده قرار نگرفته‌اند در صورت تمایل به خدمت در طبقه همافری تبدیل وضع خدمتی می‌یابند و بدون احتساب مدت خدمت آنان جزو قدمت خدمت در درجه همافری به درجه همافر سومی نائل می‌گردند.

ماده ۱۵ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- علائم درجات – شکل لباس – شرایط ترفیع – مقررات مربوط به انتصابات و نقل و انتقالات و سایر امور استخدامی همافران و هم چنین‌نحوه اجرای مقررات مواد ۳ و ۱۴ این قانون در آیین‌نامه و آیین‌نامه‌هائی که توسط نیروی هوایی شاهنشاهی تهیه و به تصویب وزارت جنگ می‌رسد‌ تعیین می‌گردد.

ماده ۱۶ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- وزارت جنگ می‌تواند سوابق خدمت همافران را پس از پایان یازده یا هفده سال خدمت بازخرید نماید. هرگاه در پایان ۱۷ سال خدمت سوابق‌ خدمت آنان بازخرید نشود در خدمت ابقاء و طبق مقررات بازنشستگی قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی با آنان رفتار یا در حین بازنشسته‌ شدن بر طبق تقاضای شخصی سوابق خدمت آنان بازخرید می‌شود.

ماده ۱۷ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- به همافرانی که سوابق خدمت آنان بازخرید می‌شود وجوه زیر پرداخت می‌گردد:

الف- معادل یک برابر آخرین حقوق و مزایای نقدی ماهانه (‌بدون برداشت کسور مربوط) زمان اشتغال به خدمت ضرب در سنوات خدمت از اعتبار‌بودجه.

ب- حداکثر معادل چهار ماه آخرین حقوق و مزایای نقدی (‌بدون برداشت کسور مربوط) زمان اشتغال به خدمت بابت ایام مرخصی استفاده نشده در‌طول مدت خدمت از اعتبار بودجه.

ج- مبالغ جمع شده بابت هر یک از آنان از نظر اجرای بندهای الف و ب و ج ماده ۸۱ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی از صندوق‌ بازنشستگی.

د- معادل مبلغ مصرح در ماده ۱۷ آیین‌نامه قانون بیمه افسران و کارمندان نیروهای مسلح شاهنشاهی و ژاندارمری کل کشور از صندوق بیمه مربوط.

ماده ۱۸ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- آن قسمت از قوانین و مقررات استخدامی نیروهای مسلح شاهنشاهی که با مقررات این قانون مغایرت ندارد و هم چنین مقررات قانون بیمه‌ افراد کادر ثابت ارتش و ژاندارمری مصوب آبان ماه ۱۳۳۵ و آیین‌نامه اجرایی آن درباره همافران نیز قابل اجراء می‌باشد.

ماده ۱۹ (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- در صورت ضرورت وزارت جنگ و وزارت کشور با تصویب اعلیحضرت همایون شاهنشاه بزرگ ارتشتاران می‌توانند مقررات این قانون را‌جز در مواردی که منحصراً مربوط به کادر نیروی هوایی شاهنشاهی می‌باشد در سایر سازمان‌های تابعه ارتش شاهنشاهی و هم چنین در ژاندارمری کل‌کشور اجراء نمایند و در این صورت اختیاراتی که طبق مقررات این قانون به فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی داده شده به موجب آیین‌نامه اجرایی‌مربوط بفرماندهان و روسای سازمان‌های مزبور داده می‌شود، و از تاریخ اجراء مقررات این قانون در سازمان‌های نامبرده قانون فارغ التحصیلان آموزشگاه‌های کمک مهندسی نیروهای مسلح شاهنشاهی مصوب بهمن ماه ۱۳۴۴ در مورد آن‌ها نیز موقوف‌الاجراء می‌گردد.

تبصره (الحاقی ۱۳۴۷/۱۱/۰۳)- تشخیص ضرورت اجراء مقررات این قانون درباره سایر سازمان‌های تابعه ارتش شاهنشاهی با کمیسیونی مرکب از رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران فرماندهان نیروهای سه گانه و معاون وزارت جنگ و در مورد ژاندارمری کل کشور با همان کمیسیون با شرکت فرمانده ژاندارمری خواهد بود.


تازه‌های قوانین:

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا