رای وحدت رویه شماره ۳۷۰۰ – ۱۳۳۷/۷/۶ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

فهرست

رای وحدت رویه شماره ۳۷۰۰ – ۱۳۳۷/۷/۶ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

همان‌طور که شعبه هشتم دیوان عالی کشور رأی خود استدلال نموده در مورد استدعای تجویز اعاده محاکمه شرط شمول امر به شق ۴ ماده ۴۶۶ آیین دادرسی کیفری به‌عنوان کذب شهادت شهودی که گواهی آنان بنای حکم بوده است ثبوت کذب گواهی گواهان در دادگاه کیفری به‌موجب حکم قطعی می‌باشد.

مواد قانونی مرتبط:

ماده ۴۶۶ قوانین [منسوخ] موقتی محاکمات جزایی (آیین دادرسی کیفری) مصوب ۱۲۹۱/۵/۳۰: موارد قانونی اعاده محاکمه احکام قطعی محاکم (اعم از این که به موقع اجراء گذاشته شده یا نشده باشد) از قرار ذیل است:

۱- وقتی که چند نفر به اتهام ارتکاب به تقصیری محکوم شده‌اند و تقصیر طوری است که بیش از یک مرتکب نمی‌تواند داشته باشد.

۲- وقتی که کسی به اتهام قتل شخصی محکوم شده که آن شخص بعد پیدا شده و یا محقق شده که در حال حیات است.

۳- هرگاه دلایلی ابراز شود که مؤثر بر بی‌تقصیری متهم باشد یا اینکه جزائی که برای او معین شده است به‌واسطه اشتباه حکام دادگستری قانوناً ‌متناسب با تقصیر او نیست.

۴- کشف و ثبوت اسناد جعلی یا شهادت جعلی که مبنای حکم بوده است.

تبصره (منسوخ ۱۳۳۷/۵/۱)- مرجع درخواست تأمین دادگاهی است که پس از تجویز اعاده دادرسی به موضوع رسیدگی می‌نماید.

جدیدترین آراء وحدت رویه:

نوشته های مشابه
↑
خروج از نسخه موبایل