رای وحدت رویه شماره ۵۶۷ – ۱۳۷۰/۹/۱۹ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

فهرست

رای وحدت رویه شماره ۵۶۷ – ۱۳۷۰/۹/۱۹ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

ماده ۹ قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاه‌ها و نحوه رسیدگی آن‌ها مصوب ۱۳۶۷/۷/۱۴ که تکلیف قاضی صادرکننده حکم را نسبت به درخواست متقاضی تجدیدنظر معین نموده ناظر به موردی است که خدمت قاضی در همان دادگاه ادامه داشته باشد اما اگر قاضی به محل دیگری منتقل شده و یا به هر عنوان دیگر در شغل قضایی سابق خود نباشد اعمال ماده مرقوم مورد پیدا نمی‌کند و پرونده باید برای رسیدگی به مرجع تجدیدنظر ارسال شود.

مواد قانونی مرتبط:

ماده ۹ قانون [منسوخ] تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاه‌ها و نحوه رسیدگی آن‌ها مصوب ۱۳۶۷/۷/۱۴: متقاضی تجدیدنظر باید درخواست خود را حداقل در دو نسخه تهیه و به دفتر دادگاه صادرکننده حکم تسلیم و رسید دریافت نماید. ‌این تقاضا به اطلاع قاضی صادرکننده حکم می‌رسد، قاضی مذکور به ترتیب زیر در مورد آن اقدام می‌نماید.

‌الف- در صورتی که ایراد را وارد بداند، حکم را نقض و به شرح ماده ۷ عمل می‌نماید.

ب- در صورتی که مورد از موارد مذکور در بند ج ماده ۶ و یا بند ب ماده ۸ باشد و قاضی ایراد را وارد نداند، پرونده را با اظهار نظر لازم به مرجع‌ صالح نقض ارسال می‌نماید.

ج- در صورتی که مورد از موارد مذکور بندهای الف و ب ماده ۶ و بند الف ماده ۸ باشد و قاضی ایراد را وارد نداند، هرگاه قاضی دادگاه بدوی‌ مجتهد و قاضی دادگاه مرجع نقض غیر مجتهد باشد، نظر قاضی دادگاه بدوی معتبر است و در غیر این صورت پرونده را با اظهار نظر لازم به مرجع صالح‌ نقض ارسال می‌نماید.

‌تبصره- متقاضی می‌تواند یک نسخه از درخواست خود را هم به اجرای احکام دادگاه صادرکننده حکم بفرستد اجرای احکام موظف است‌ بلافاصله دادگاه صادرکننده حکم را در جریان این تقاضا قرار دهد.

جدیدترین آراء وحدت رویه:

نوشته های مشابه
↑
خروج از نسخه موبایل