رأی وحدت رویه شماره ۳۲ – ۱۳۶۱/۱۲/۱۶ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۰

۰ ۱۰ خواندن این مطلب 1 دقیقه زمان میبرد

فهرست

رأی وحدت رویه شماره ۳۲ – ۱۳۶۱/۱۲/۱۶ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

اتهام ایراد جرح با کارد با توجه به وحدت ملاک از مصادیق بارز مفاد بند (ج) ماده واحده قانون لغو مجازات شلاق مصوب سال ۱۳۴۴ می‌باشد.

مواد قانونی مرتبط:

ماده واحده قانون [منسوخ] لغو مجازات شلاق مصوب ۱۳۴۴/۴/۶: تبصره ماده ۱۷۳ قانون مجازات عمومی به شرح زیر اصلاح می‌شود:

ا‌لف- در مورد این ماده هر گاه جرح به وسیله چاقو یا هر نوع اسلحه وارد شود اگر عمل مشمول قسمت اول ماده گردد کیفر آن حبس تأدیبی از شش ماه تا دو‌سال و اگر عمل مشمول قسمت اخیر ماده گردد کیفر آن حبس تأدیبی از سه ماه تا یک سال خواهد بود. به علاوه در هر مورد دادگاه مرتکب را به اقامت‌ اجباری از شش ماه تا دو سال در یکی از نقاط کشور که از طرف دادگستری تعیین خواهد شد محکوم می‌نماید در این مورد این تبصره تعقیب منوط به‌ شکایت زیان دیده از جرم نبوده و استرداد شکایت نیز مؤثر نخواهد بود.

ب- مجازات تازیانه از ماده ۳ قانون راجع به اشخاصی که مال غیر را انتقال می‌دهند یا تملک می‌کنند مصوب دوم جوزا ۱۳۰۲ و همچنین‌ مجازات شلاق مذکور در ماده ۲۷۳ مکرر قانون مجازات عمومی حذف می‌شود.

ج- درباره کسانی که به اتهام ارتکاب جرح یا قتل به وسیله چاقو یا هر نوع اسلحه دیگر مورد تعقیب قرار گیرند چنانچه دلائل و قرائن موجود‌ دلالت بر توجه اتهام به آنان نماید قرار بازداشت صادر خواهد شد و تا صدور حکم ادامه خواهد داشت. ‌قانون بالا مشتمل بر یک ماده که در تاریخ روز دوشنبه دهم خرداد ماه ۱۳۴۴ به تصویب مجلس سنا رسیده بود در جلسه روز یکشنبه ششم تیر ماه یک‌هزار و سیصد و چهل و چهار شمسی مورد تصویب مجلس شورای ملی قرار گرفت.