رأی وحدت رویه شماره ۶۰۹ – ۱۳۷۵/۶/۲۷ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

۲۳ فروردین ۱۴۰۰

۰ ۱۵ خواندن این مطلب ۲ دقیقه زمان میبرد

رأی وحدت رویه شماره ۶۰۹- ۱۳۷۵/۶/۲۷ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

ماده (۱۹) قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب ۱۳۷۳/۴/۱۵ مجلس شورای اسلامی به‌ویژه با لحاظ مستفاد از بندهای (۷ و ۸) آن بر غیر قابل تجدیدنظر بودن آرای دادگاه‌های عمومی در دعاوی که خواسته آن غیرمالی است دلالت ندارد بنابراین و با عنایت به مواد (۲۰ و ۲۱) قانون مذکور و پیشینه امر به شرح قانون تشکیل دادگاه‌های حقوقی ۱ و ۲ مصوب ۱۳۶۴ و قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاه‌ها و نحوه رسیدگی آن‌ها مصوب ۱۳۶۷ و قانون تجدیدنظر آرای دادگاه‌ها مصوب ۱۳۷۲ رأی شماره ۷۴/۱۱۹/۱ مورخ ۱۳۷۴/۷/۳۰ صادره از شعبه اول دادگاه استان زنجان در حدی که رأی دادگاه عمومی را در دعوی غیرمالی قابل تجدیدنظر دانسته و مورد رسیدگی مجدد قرار داده است با اکثریت قریب به اتفاق آرای صحیح و منطبق با موازین قانونی تشخیص و اعلام می‌شود.

مواد قانونی مرتبط:

ماده ۱۹- [به موجب ماده ۵۲۹ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ نسخ شده است.]

ماده ۱۹ (منسوخ ۱۳۷۹/۱/۲۱)– آرای زیر قابل درخواست تجدیدنظر می‌باشد تا چنانچه مرجع تجدید نظر پس از رسیدگی پی به اشتباه بین حکم و یا عدم صلاحیت ‌دادگاه ببرد و رأی را نقض و رسیدگی مجدد نماید.

الف- احکام:

۱- اعدام و رجم.

۲- حدود، قصاص نفس و اطراف.

۳- مصادره و ضبط اموال.

۴- دیه بیش از خمس دیه کامل.

۵- در صورتیکه حداکثر مجازات قانونی جرم بیش از ۶ ماه حبس یا شلاق یا بیش از یک میلیون ریال جزای نقدی باشد.

۶- حکمی که خواسته آن از یک میلیون ریال متجاوز باشد.

۷- حکمی که مستند به اقرار خوانده در دادگاه نباشد.

۸- حکمی که مستند به رأی یک یا چند نفر کارشناس که طرفین کتباً رأی آنان را قاطع دعوی قرار داده باشند، نباشد.

۹- حکم راجع به متفرعات دعوی در صورتیکه حکم راجع با اصل دعوی قابل تجدید نظر باشد.

۱۰- حکم راجع به نکاح و طلاق و فسخ نکاح و مهر.

۱۱- حکم راجع به نسب و وصیت و وصایت و وقف و ثلث و حبس و تولیت.