رای وحدت رویه شماره ۳۶۲۳ – ۱۳۳۶/۸/۱۸ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

۵ اردیبهشت ۱۴۰۰

۰ 3 خواندن این مطلب 1 دقیقه زمان میبرد

فهرست

رای وحدت رویه شماره ۳۶۲۳ – ۱۳۳۶/۸/۱۸ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

قبول تقاضای فرجام ماهوی دادستان دیوان کشور «در صورتی‌ که هیچ‌یک از طرفین دعوی فرجام نخواسته باشند» پس از انقضای مدت و مهلت مذکور در ماده ۴۳۲ قانون آیین دادرسی کیفری مجوز قانونی ندارد زیرا با صراحت ماده مرقوم به اینکه هرگاه هیچ‌یک از اشخاص مذکور در ماده فوق تقاضای فرجام نکرده باشند دادستان دیوان کشور فقط تا یک ماه از تاریخ اعلام حکم در دادگاه حق تقاضای فرجام خواهد داشت و با اطلاق و تعمیم مفاد ماده مزبور مدت تقاضای فرجام ماهوی دادستان دیوان کشور همان مدت فرجام عادی نیز خواهد بود بنابراین پذیرفتن درخواست فرجام دادستان دیوان کشور از طرف شعبه ۹ دیوان عالی مزبور پس از انقضای مدت مذکور مخالف صریح ماده فوق بوده است.

مواد قانونی مرتبط:

ماده ۴۳۲ قوانین [منسوخ] موقتی محاکمات جزایی (آیین دادرسی کیفری) مصوب ۱۲۹۱/۵/۳۰: اشخاص ذیل حق تقاضای فرجام دارند:

۱- دادستان دادگاه صادر کننده حکم

۲- متهم از هر جهت

۳- مدعی خصوصی از حیث ضرر و زیان

تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۳۷/۵/۱)- در هر موردی که یکی از اشخاص فوق عرض‌حال فرجام دهد هر یک از متهم یا مدعی خصوصی می‌تواند ظرف یک مهلت اضافه ده روز که‌ از تاریخ تقدیم عرض‌حال مزبور شروع خواهد شد تقاضای فرجام تبعی کند.

تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۳۷/۵/۱)- تبصره ماده ۳۴۴ آیین دادرسی کیفری نسبت به دادستان‌هایی که تقاضای فرجام می‌نمایند نیز لازم‌الرعایه است.

تبصره ۳ (منسوخ ۱۳۳۷/۵/۱)- تقاضای فرجام دادستان دادگاه صادر کننده حکم وقتی در دیوان کشور قابل طرح است که از طرف دادستان کل نسبت به آن موافقت به عمل ‌آمده باشد.