رای وحدت رویه شماره ۵۰۵ – ۱۳۶۶/۳/۲۱ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۰

۰ 8 خواندن این مطلب 1 دقیقه زمان میبرد

فهرست

رای وحدت رویه شماره ۵۰۵ – ۱۳۶۶/۳/۲۱ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

آرای دادگاه‌های حقوقی یک که به استناد ماده ۶ قانون تشکیل دادگاه‌های حقوقی یک و دو مصوب آذر ماه ۱۳۶۴ صادر می‌شود به مستفاد از صدر تبصره ماده ۱۲ قانون مرقوم و در موارد مصرحه در این ماده قابل رسیدگی تجدیدنظر در شعبه دیگر دادگاه حقوقی یک همان محل است و اگر در آن محل شعبه دیگری نباشد با نزدیک‌ترین دادگاه حقوقی یک خواهد بود.

مواد قانونی مرتبط:

ماده ۶ قانون [منسوخ] تشکیل دادگاه‌های حقوقی یک و دو مصوب ۱۳۶۴/۹/۳: در نقاطی که دادگاه حقوقی «‌دو» تشکیل نشده باشد دادگاه حقوقی «‌یک» می‌تواند به اموری که در صلاحیت دادگاه حقوقی «‌دو» است‌ رسیدگی نماید و کسب نظر مشاور الزامی نیست رأی دادگاه حقوقی «‌یک» در این موارد قابل تجدیدنظر شکلی نیست. ‌

ماده ۱۲ قانون [منسوخ] تشکیل دادگاه‌های حقوقی یک و دو مصوب ۱۳۶۴/۹/۳: احکام و قرارهای دادگاه‌های حقوقی جزء در موارد زیر قطعی است:

‌الف- جایی که قاضی قطع پیدا کند که حکمش بر خلاف موازین قانونی و یا شرعی بوده است.

ب- جایی که قاضی دیگر به علت عدم توجه قاضی اول به قواعد و موازین ضروری و مسلم فقهی قطع به مخالفت حکم او با موازین قانونی یا‌ شرعی پیدا کند.

ج- جایی که ثابت شود قاضی در اصل صلاحیت قضاء و یا صلاحیت رسیدگی و انشاء حکم را در موضوع پرونده نداشته است.

تبصره- مرجع تجدیدنظر تصمیمات دادگاه حقوقی «دو» دادگاه حقوقی «یک» است و احکام صادره از دادگاه حقوقی «یک» در این موارد قطعی‌ است. لکن چنانچه در رسیدگی دادگاه حقوقی یک نیز یکی از سه مورد بالا تحقق یافت، رسیدگی در دیوان عالی کشور صورت خواهد گرفت.