رای وحدت رویه شماره ۶۹ &#۸۲۱۱; ۱۳۵۱/۱۲/۹ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

۴ اردیبهشت ۱۴۰۰

۰ ۸ خواندن این مطلب ۴ دقیقه زمان میبرد

فهرست

رای وحدت رویه شماره ۶۹ – ۱۳۵۱/۱۲/۹ هیئت عمومی دیوان عالی کشور

نظر به اینکه ماده ۱۳۷ اصلاحیه لایحه قانونی استخدام کشوری مصوب ۱۳۴۹/۸/۱۲ ناظر به وضع مستخدمین غیررسمی و افرادی است که طبق قوانین خاص خود کارگر شناخته شده و در تاریخ ۱۳۴۵/۳/۳۱ به مشاغل غیرکارگری اشتغال داشته‌اند و مقرر داشته که نامبردگان در صورت وجود شرایط لازم به مستخدم رسمی تبدیل شوند و این دستور شامل حال کارگرانی هم که در تاریخ ۱۳۴۵/۳/۳۱ (تاریخ تصویب لایحه قانونی استخدام کشوری) در مؤسسه دولتی انحصار دخانیات ایران اشتغال به مشاغل غیرکارگری داشته‌اند می‌گردد و چنانچه به‌موجب اساسنامه شهریور ماه ۱۳۴۷ مقرر گردیده که دخانیات ایران به‌صورت شرکت اداره شود این امر تسری به ماقبل نداشته و نمی‌تواند لطمه‌ای به حقوق مکتسبه این قبیل کارگران وارد سازد و مؤید این نظر و به‌منظور رعایت همین حق بوده که ماده ۱۸ اساسنامه شرکت دخانیات ایران تبدیل وضع آن دسته از مستخدمین غیررسمی را که قبل از تاریخ تصویب اساسنامه مذکور استحقاق تبدیل وضع به مستخدم رسمی را داشته‌اند تجویز نموده است فلذا دادنامه‌های به شماره‌های ۳۴۱ مورخ ۱۳۵۱/۳/۲۲ و ۴۳۲ مورخ ۱۳۵۱/۴/۱۱ و ۴۵۷ مورخ ۱۳۵۱/۴/۱۷ دادگاه تجدیدنظر و همچنین ارائه اخیر شعبه هفت دیوان عالی کشور که برمبنای استحقاق این قبیل کارگران برای تبدیل وضع آنان به مستخدم رسمی و نتیجه ورود شکایت آنان صادر گردیده مورد تأیید می‌باشد.

مواد قانونی مرتبط:

ماده ۱۳۷ (اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲) اصلاحی قانون استخدام کشوری مصوب ۱۳۴۵/۳/۳۱: وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول این قانون مکلفند طبق سازمان و پست‌های ثابت سازمانی مصوب خود به مستخدمین غیررسمی از‌ قبیل دون پایه، حکمی، پیمانی و روزمزد را که در تاریخ ۴۵/۳/۳۱ در استخدام دارند و همچنین افرادی را که طبق قوانین خاص خود کارگر شناخته شده و در تاریخ مذکور به مشاغل غیرکارگری اشتغال داشته‌اند با رعایت تبصره‌های زیر به مستخدم رسمی تبدیل کنند.

تبصره ۱- وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون نمی‌توانند تا زمانی که مستخدم رسمی واجد شرایطی در اختیار دارند که شاغل پست سازمانی نیست پست‌های ثابت سازمانی را به مستخدمین غیررسمی ارجاع و وضع استخدامی آنان را تبدیل کنند.

تبصره ۲- تعیین گروه و پایه مستخدمین غیررسمی در دو مرحله صورت می‌گیرد:

الف (اصلاحی ۱۳۵۷/۱۰/۲)- در مرحله اول گروه مستخدمین غیررسمی به طور موقت با رعایت حداقل مدرک تحصیلی لازم برای احراز شغل مورد تصدی به شرح زیر تعیین و پایه آنان در گروه مربوط با احتساب کلیه سنوات خدمت دولتی آنان به‌ازای هر دو سال یک پایه تشخیص می‌گردد.

گروه یک (اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲)- مستخدمین جزء که عملا متصدی مشاغل خدمتگزاری جزء هستند و متصدیان مشاغل نظیر خدمتگزاری جزء به تشخیص سازمان امور‌اداری و استخدامی کشور با هر قدر تحصیل.

گروه دو- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن گواهی‌نامه دوره اول متوسطه است .

گروه سه- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن گواهی‌نامه سوم متوسطه و گذراندن یک دوره آموزشی که معادل دیپلم کامل شناخته نشده است باشد.

گروه چهار- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن دیپلم دوره کامل متوسطه یا گواهی‌نامه از هنرستان‌ها یا آموزشگاه‌های حرفه‌ای یا فنی باشد که معادل تحصیلات دوره کامل متوسطه شناخته شده باشد.

گروه پنج- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن گواهی‌نامه دوره کامل متوسطه و گذراندن یک دوره تخصصی است که ارزش آن از طرف مراجع صالحه فرهنگی عالی یا فوق دیپلم شناخته شده باشد.

گروه شش- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن دانشنامه لیسانس باشد.

گروه هفت- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن دانشنامه دکتری یا فوق لیسانس باشد که دوره تحصیلی آن کمتر از پنج سال باشد.

ب- در مرحله دوم گروه و پایه مستخدمین مزبور به اقتضای شرایط احراز شغل مورد تصدی تعیین می‌شود.

تبصره ۳ (اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲)- شرط تحصیلی مذکور در گروه‌های فوق مانع از آن نخواهد بود که در اجرای ماده ۳۰ و تعیین شرایط احراز مشاغل و تخصیص آن‌ها به گروه‌های دوازده‌گانه در موارد لزوم تجربه جانشین تحصیلات گردد. همچنین در رشته‌های مشاغل دبیری و آموزگاری و پزشکی و مشاغل نظیر که سلسله مراتب اداری در آن‌ها ملحوظ نیست تجربه و تخصص بر اساس آیین‌نامه‌ای که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب شورا خواهد رسید ملاک طبقه‌بندی قرار می‌گیرد و متصدیان اینگونه‌ مشاغل در صورت احراز شرایط بدون تغییر شغل با رعایت ماده ۳۰ به گروه‌های بالاتر ارتقاء خواهند یافت.

تبصره ۴ (اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲)- حقوق گروه و پایه‌ای که به ترتیب فوق به مستخدم غیررسمی تعلق می گیرد اگر از مجموع حقوق ثابت و مزایای مستمری که مستخدم در زمان تبدیل دریافت می‌دارد که جز فوق‌العاده‌ها و هزینه‌های مذکور در این قانون منظور نشده کمتر باشد مابه‌التفاوت به عنوان مزایای شغل به‌طور موقت تا زمان اجرای ماده ۳۸ به وی پرداخت می‌شود.

تبصره ۵- حقوق اولین ماه خدمت رسمی مستخدمین غیررسمی که به ترتیب مذکور در این ماده به مستخدم رسمی تبدیل می‌شوند به صندوق بازنشستگی کشوری پرداخت می‌گردد.

تبصره ۶- از تاریخ تصویب این قانون به هیچ یک از مستخدمین غیررسمی از بابت حقوق و مزایای مستمر و تفاوت تطبیق نمی‌توان بیش از حداکثر حقوق و فوق‌العاده شغل مذکور در فصل سوم این قانون پرداخت کرد.

تبصره ۷- تا زمانی که فوق‌العاده شغل مذکور در ماده ۳۸ معین نشده است اضافه‌ای که در بدو مرحله اول از بابت تطبیق وضع مستخدمین رسمی با جدول حقوق این قانون به آنان تعلق گیرد از مزایای مستمر مذکور در این ماده که دریافت می‌دارند کسر خواهد شد.

تبصره ۸- حقوق و مزایای پرداختی به مستخدمین غیررسمی نمی‌تواند پس از تبدیل از حداکثر حقوق و مزایای مستخدمین رسمی که در مشاغل مشابه قرار دارند تجاوز نماید.

تبصره ۹- مستخدمین غیررسمی که به موجب این قانون وضع استخدامی آن‌ها به رسمی تبدیل می‌شود مکلفند تکالیف خاص استخدامی را که در مورد مستخدمین رسمی مجرا است انجام دهند.

تبصره ۱۰ (اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲)- ملاک تعیین گروه موقت مستخدمین رسمی و غیررسمی موضوع دو ماده ۱۳۳ و ۱۳۷ بالاترین مدرک تحصیلی است که در تاریخ تطبیق یا‌ تبدیل دارا می‌باشند و هرگاه قبل از اجرای ماده ۳۰ این قانون مدرک تحصیلی بالاتری اخذ و ارائه کنند گروه موقت آنان بر اساس مدرک تحصیلی جدید ‌تغییر خواهد کرد.

تبصره ۱۱ (الحاقی ۱۳۴۹/۸/۱۲)- آثار مالی مترتب بر اجرای این اصلاحیه به استثنای تبصره الحاقی به ماده ۱۰۰ از تاریخ تصویب این اصلاحیه معتبر و قابل اجرا خواهد بود.

ماده ۱۸ اساسنامه شرکت دخانیات ایران مصوب ۱۳۴۷/۰۶/۱۶: مستخدمین غیررسمی که قبل از تصویب این اساسنامه بر طبق مقررات قانون استخدام کشوری استحقاق تبدیل به مستخدم رسمی‌ را داشته‌اند و تا تاریخ تصویب این اساسنامه حکم تبدیل آن‌ها صادر نشده است تبدیل وضع استخدامی آن‌ها به رسمی در حدود مقررات قانون استخدام‌ کشوری انجام خواهد شد.